Κυριακή, 2 Ιουνίου 2013

Τι είναι η αντίσταση στην ινσουλίνη;

Αντίσταση στην ινσουλίνη είναι ένα σύμπτωμα. Εμφανίζεται σε ασθενείς με μεταβολικό σύνδρομο, διαβήτη MODY 1-3, και διαβήτη τύπου 2, και έχει συνοσηρότητα με το σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών, παχυσαρκία και υπερτρίχωση ή/και απώλεια τριχών.
Ο οργανισμός του ασθενή παράγει στο πάγκρεας και εκκρίνει φυσιολογικά ποσά ινσουλίνης (δεν υπάρχει ανεπάρκεια), όμως ο οργανισμός (οι ιστοί, οι μύες και τα όργανα) δεν μπορούν να διαχειριστούν σωστά την ινσουλίνη που είναι διαθέσιμη, όποτε εμφανίζεται υψηλό σάκχαρο αίματος (υπεργλυκαιμία). Ως απάντηση στην απαίτηση για πτώση της γλυκόζης αίματος, το πάγκρεας συχνά ανταποκρίνεται με αυξημένη έκκριση ινσουλίνης (υπερινσουλιναιμία). Έτσι αρχίζει ένας φαύλος (συνεχής) κύκλος υπερέκκρισης ορμονών. Τελικά τα επίπεδα της ινσουλίνης φθίνουν και εμφανίζεται μόνιμα υψηλό σάκχαρο αίματος (εμφάνιση διαβήτη). Τότε είναι απαραίτητη η υποκατάσταση της ινσουλίνης (αν έπαψε να παράγεται). Συνήθως εκκρίνονται και ορμόνες όπως τα οιστρογόνα και η τεστοστερόνη σε υπερβολικά επίπεδα. Πολύ συχνά προκαλείται από ελαττωματικά γονίδια, ή μη λειτουργικά ένζυμα. Οι κατάλληλες διαγνωστικές εξετάσεις περιλαμβάνουν: c-πεπτίδιο, ινσουλίνη, γλυκόζη, GLUT-4, καμπύλη ανοχής γλυκόζης, γλυκοζηλιωμένη αιμοσφαιρίνη (HbA1c).

Δεν υπάρχουν σχόλια: