Κυριακή, 2 Ιουνίου 2013

Τι είναι το HAIR-AN syndrome?

Είναι ένα σύνολο συμπτωμάτων, που σχηματίζει το ακρωνύμιο HyperAdrogonism-Insulin Resistance-Acanthosis Nigricans. 

  • Η υπερανδρογοναιμία  είναι η υπερβολική έκκριση της ορμόνης τεστοστερόνης (ανδρογόνο) από γυναίκες. Προκαλεί υπερτρίχωση, ακμή και παχυσαρκία.
  • Η αντίσταση στην ινσουλίνη σημαίνει ότι υπάρχει ινσουλίνη αλλά ο οργανισμός δεν μπορεί να την διαχειριστεί σωστά και έτσι προκαλείται παχυσαρκία και διαβήτης.
  • Η μελαγχρωματική υπέρχρωση είναι μια δερματική εμφάνιση της υπερβολικής ποσότητας ινσουλίνης στο αίμα (υπερινσουλιναιμία). Μοιάζει με βελούδινα καφέ μπαλώματα στο δέρμα του αυχένα, κάτω από τις μασχάλες πίσω από τα γόνατα, στις αρθρώσεις των δαχτύλων και στη βουβωνική περιοχή. Ως σύμπτωμα, συμβαίνει και στους άντρες με προδιαβήτη

Τι είναι το Συνδρομο Πολυκυστικών Ωοθηκών; (PCOS)

  • Εμφανίζεται σε γυναίκες από την εφηβική ηλικία.
  • Συμπτώματα (2 από 3): 
  1. πολλαπλές κύστες στις ωοθήκες (μετά από υπερηχογράφημα)
  2. υπερβολική έκκριση ανδρογόνων, που προκαλεί ακμή και υπερτρίχωση
  3. διαταραχές περιόδου (ανωοθυλακιορηξία)
  • Είναι υπαρκτή λόγω κληρονομικότητας και ξεκινά λόγω περιβαλλοντικών παραγόντων (παχυσαρκία)
  • Υψηλή τεστοστερόνη, υψηλή ινσουλίνη, προδιάθεση για διαβήτη
  • Θεραπεία: αντισυλληπτικά 
  • Στόχοι: ακμή,υπερτρίχωση, παχυσαρκία
Για περισσότερες πληροφορίες πατήστε εδώ

Τι είναι η αντίσταση στην ινσουλίνη;

Αντίσταση στην ινσουλίνη είναι ένα σύμπτωμα. Εμφανίζεται σε ασθενείς με μεταβολικό σύνδρομο, διαβήτη MODY 1-3, και διαβήτη τύπου 2, και έχει συνοσηρότητα με το σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών, παχυσαρκία και υπερτρίχωση ή/και απώλεια τριχών.
Ο οργανισμός του ασθενή παράγει στο πάγκρεας και εκκρίνει φυσιολογικά ποσά ινσουλίνης (δεν υπάρχει ανεπάρκεια), όμως ο οργανισμός (οι ιστοί, οι μύες και τα όργανα) δεν μπορούν να διαχειριστούν σωστά την ινσουλίνη που είναι διαθέσιμη, όποτε εμφανίζεται υψηλό σάκχαρο αίματος (υπεργλυκαιμία). Ως απάντηση στην απαίτηση για πτώση της γλυκόζης αίματος, το πάγκρεας συχνά ανταποκρίνεται με αυξημένη έκκριση ινσουλίνης (υπερινσουλιναιμία). Έτσι αρχίζει ένας φαύλος (συνεχής) κύκλος υπερέκκρισης ορμονών. Τελικά τα επίπεδα της ινσουλίνης φθίνουν και εμφανίζεται μόνιμα υψηλό σάκχαρο αίματος (εμφάνιση διαβήτη). Τότε είναι απαραίτητη η υποκατάσταση της ινσουλίνης (αν έπαψε να παράγεται). Συνήθως εκκρίνονται και ορμόνες όπως τα οιστρογόνα και η τεστοστερόνη σε υπερβολικά επίπεδα. Πολύ συχνά προκαλείται από ελαττωματικά γονίδια, ή μη λειτουργικά ένζυμα. Οι κατάλληλες διαγνωστικές εξετάσεις περιλαμβάνουν: c-πεπτίδιο, ινσουλίνη, γλυκόζη, GLUT-4, καμπύλη ανοχής γλυκόζης, γλυκοζηλιωμένη αιμοσφαιρίνη (HbA1c).