Κυριακή, 15 Δεκεμβρίου 2013

5 Films about diabetes ( 5 Ταινίες για το διαβήτη)

Συχνά, σκηνοθέτες χρησιμοποιούν την αρρώστια του διαβήτη ως εύρημα για να δώσουν ένταση και να προσθέσουν αγωνία για τον χαρακτήρα που πάσχει και τα στενά χρονικά όρια που πρέπει να αντιμετωπιστεί η κρίση του, να προκαλέσουν προβληματισμό πάνω στο θέμα της νόσου και του θανάτου και να δώσουν μια δραματική τροπή στην πλοκή της ταινίας.
Στην ταινία Steel Magnolias /1989  η Shelby (Julia Roberts)- ηρωίδα με διαβήτη- εμφανίζεται καλά ενταγμένη μέσα στο πλαίσιο της οικογένειας-της γειτονιάς-της κοινότητας, να φροντίζει το διαβήτη της, που δεν θεωρείται από κανέναν μυστικό. Μόνο όταν παθαίνει μια έντονη υπογλυκαιμική κρίση σοκάρει τις πελάτισσες και φίλες της μητέρας της στο κομμωτήριο, όπου κάνει το χτένισμα του γάμου της. Τότε όλοι κατανοούν πόσο σοβαρό θέμα είναι ο διαβήτης. Η διαβητική Shelby θέλει μια φυσιολογική ζωή, παντρεύεται και μένει έγκυος, παίρνοντας την ευθύνη για τις επιλογές της. Όλοι γύρω της την αποτρέπουν από μια πιθανή εγκυμοσύνη (σύζυγος, οικογένεια, γιατροί). Λίγο καιρό μετά τη γέννηση του παιδιού της, επιδεινώνεται η διαβητική νεφροπάθεια, από την οποία πάσχει ως επιπλοκή του διαβήτη. Έτσι, η μητέρα της γίνεται δότης νεφρού για την κόρη της. Η μεταμόσχευση δεν πετυχαίνει, με αποτέλεσμα η διαβητική κοπέλα ενώ παίρνει αγκαλιά το μωρό της να καταρρεύσει, να πέσει σε κώμα και τελικά να πεθάνει. Η υποστήριξη της οικογένειας της διαβητικής φαίνεται να είναι δυνατή και υπαρκτή κάθε στιγμή της ζωής της. Η αποδοχή και το ενδιαφέρον από την κοινωνία μέσα στην οποία ζει είναι επίσης αμέριστη.

Στην ταινία Chocolat /2000 (Lasse Hallstrom) η ηρωίδα που ενσαρκώνει η Judi Dench είναι μια μεσήλικη διαβητική γυναίκα με διαβήτη τύπου 2. Δεν έχει κανένα υποστηρικτικό δίκτυο, η κόρη της δεν έχει καμία σχέση μαζί της και προσπαθεί να αποκαταστήσει μια καλή σχέση επικοινωνίας με τον έγγονό της. Ο λόγος που απομακρύνεται από όλους είναι ότι δεν αποδέχεται ότι είναι διαβητική και δεν ακολουθεί θεραπεία με ινσουλίνη. Επιπλοκές του διαβήτη είναι φανερές: επιθετικότητα, εξάντληση, απώλεια όρασης (διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια ή γλαύκωμα) και διαβητική νευροπάθεια στα πόδια που την αναγκάζει να μην μετακινείται. Ακόμα, έχει την συνήθεια να τρώει σοκολάτες (ενώ δεν παίρνει ινσουλίνη) και να σερβίρει υπέροχα full-fat γαλλικά φαγητά στο πάρτυ για τα γενέθλιά της. Τελικά, αφού βιώνει λίγες στιγμές χαράς και αποδοχής από τον περίγυρό της, βρίσκεται νεκρή από τον εγγονό της. Ακούγεται σαν τιμωρία για τη non-compliant συμπεριφορά της αξιαγάπητης γιαγιάς, n'est-ce pas?

Για να συνεχίσουμε με το θέμα της μη-συμμόρφωσης, της μη-αποδοχής του διαβήτη και της κατάλληλης και διαθέσιμης θεραπείας στους διαβητικούς τύπου 2, θα μιλήσω για την ταινία The Godfather Part 3/ 1990 (Francis Ford Coppola/ Al Paccino). Ο κεντρικός χαρακτήρας είναι ένας τυπικός άνθρωπος της σικελικής μαφίας. (Η καταγωγή του, όντως τον κάνει κληρονομικά επιρρεπή σε οικογενή διαβήτη, μια και τα ιταλικά νησιά του Νότου έχουν τα υψηλότερα ποσοστά στην Ευρώπη.) Σαν επιθετική προσωπικότητα τύπου Α, δεν διστάζει να δολοφονήσει ακόμα και μέλη της οικογένειας του, την οποία προστατεύει και θεωρεί ιερή. Όταν νιώθει τον κίνδυνο να χάσει την ζωή του και τελικά χάνει την κόρη του, ραγδαία επιδεινώνεται ο διαβήτης του, χάνει βάρος, χρειάζεται βοήθεια για να περπατήσει, αρχίζει αγωγή με ενέσεις ινσουλίνης. Η αγωνία και η απογοήτευση του, τελικά τον οδηγεί σε κατάθλιψη και απομόνωση από συγγενείς και οικογένεια. Τελικά, ο πάλαι ποτέ παντοδύναμος αλλά ανήθικος άντρας, οδηγείται από τις τύψεις του, σαν τιμωρία και θεία δίκη, στο να πεθάνει μόνος και αβοήθητος, παθαίνοντας εγκεφαλικό επεισόδιο, πέφτοντας και όντας αδύναμος να σταθεί.
Πάνω στο θέμα του διαβητικού ατόμου, ειδικά στο πόσο είναι αβοήθητο ή μπορεί να αντιμετωπίσει την καθημερινότητα και την πορεία της ζωής του, κάνοντας προσωπικές επιλογές, υπάρχει η ταινία The Panic Room /2002. Στο φιλμ, μητέρα και έφηβη κόρη (Kristen Stewart) είναι εγκλωβισμένες σε ασφαλές δωμάτιο του σπιτιού τους, κάτω από την απειλή ληστών. Η  έφηβη διαβητική παθαίνει υπογλυκαιμία και χρειάζεται άμεσα ένεση γλουκαγόνης. Τότε, δοκιμάζεται η ψυχραιμία των δύο πρωταγωνιστών, η καλή διαχείριση του επείγοντος χρόνου σε μια επικίνδυνη κρίση, η εξυπνάδα και  η έννοια commitment-to-survival, δηλαδή η επιμονή στο να κάνεις τα πάντα για να επιζήσεις, κάτι που όλοι οι διαβητικοί ξέρουμε καλά. Το έχουμε όλοι άλλωστε χρησιμοποιήσει ως τεχνική επιβίωσης, όταν πρέπει να κάνουμε ό, τι είναι απαραίτητο για να σταματήσουμε μια υπογλυκαιμία (φαγητό, υγρά ή ένεση γλουκαγόνης/συνθετικό γλυκογόνο), να πάρουμε άμεσα ινσουλίνη για να αποσοβήσουμε μια κατάσταση κετοξέωσης ή να ξεπεράσουμε μια ακραία στρεσογόνο κατάσταση: εκκρίνουμε αδρεναλίνη ως φυσική αντιμετώπιση του ανθρώπινου σώματος σε μια κατάσταση που απαιτεί αντίδραση fight-or-flight
Τέλος, θα αναφερθώ στην ταινία Bread and Roses/2000, όπου η σύντροφος και ο πρωταγωνιστής-διαβητικός Adrien Brody βρίσκονται αντιμέτωποι με την κατάσταση που επικρατεί στους χαμηλόμισθους καθαριστές στο Los Angeles της Αμερικής του 21ου αιώνα. Επειδή απεργούν, χάνουν τα δικαιώματα τους για ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και υγεία. Βρίσκονται δηλαδή στο δίλημμα να δουλέψουν αδιαμαρτύρητα, χωρίς δικαιώματα ή να αφήσουν χωρίς φάρμακα τη οικογένεια τους. Κινηματογραφώντας σε μια κοινωνία που η αξία του χρήματος είναι πάνω από την αξία της ανθρώπινης ζωής, ο αριστερός Βρετανός σκηνοθέτης Ken Loach δείχνει με ξεκάθαρο τρόπο πως το τίμημα για την αξιοπρέπεια του διαβητικού, μερικές φορές είναι η ίδια του η ζωή...
Τελικά, μέσα από την αντιμετώπιση του φακού του σκηνοθέτη και την πένα του σεναριογράφου, βγαίνουν συμπεράσματα για την θέση της κοινωνίας και τη διάθεση της κοινής γνώμης απέναντι στο διαβήτη.  Είναι φανερό ότι ο διαβήτης είναι μια σοβαρή και απειλητική για τη ζωή κατάσταση, που πρέπει να αντιμετωπίζεται με θεραπεία για να ρυθμιστεί έγκαιρα. Δεν έχει νόημα να είναι μυστικό μόνο μιας οικογένειας, γιατί δεν αποτελεί πια στίγμα. Η κοινωνία νοιάζεται για το διαβητικό, που νοιάζεται για τη ζωή του. Είναι ευθύνη του ίδιου του διαβητικού και των ανθρώπων που έχει δίπλα του. Οι επιλογές, όμως, του κάθε διαβητικού για την ζωή του είναι προσωπικές και αξίζει να τις υποστηρίζουμε. Το υποστηρικτικό δίκτυο (γονείς, οικογένεια, αδέλφια, φίλοι, σύντροφος, παιδιά, εγγόνια) είναι αυτό που κάνει μεγάλη διαφορά στην καλή ρύθμιση, βοηθώντας στην καθημερινότητα του διαβητικού. Η κληρονομικότητα παίζει σημαντικό ρόλο στην εμφάνιση, τη διάγνωση, την ρύθμιση και την πορεία του διαβήτη. Η αποφυγή του στρες δεν είναι πάντοτε εφικτή, αλλά το στρες δεν είναι ποτέ επιθυμητό για τους διαβητικούς, γιατί μας απορυθμίζει άμεσα. Η ψυχολογία του διαβητικού πρέπει να είναι καλή, για να τον βοηθήσει να πετύχει στόχους που αφορούν την μακροζωία του και για να αντιμετωπίσει επιπλοκές. Οι επιπλοκές είναι ένα πολύ σοβαρό κομμάτι του διαβήτη, που απαιτεί έγκαιρη και συνεχή ενημέρωση για να μη γίνει απειλή. Η καλύτερη συνεργασία με γιατρό και νοσηλευτή βοηθάει πάντα. Η κάλυψη σε φάρμακα, αναλώσιμα για τη ρύθμιση, γιατρούς και τακτικές εξετάσεις είναι ανθρώπινο δικαίωμα μας. Τέλος, κάθε διαβητικός πετυχαίνει και μπορεί να ζήσει μια φυσιολογική ζωή, αρκεί να αποδεχτεί και να φροντίζει τον διαβήτη του.


Σάββατο, 30 Νοεμβρίου 2013

Diabetes Complications (Επιπλοκές του διαβήτη)


(Μετάφραση: Λένα Ζαφειρίου) Αυτό είναι ένα overview της πρώτης εβδομάδας μαθημάτων για το διαβήτη που αφορούν τις μακροπρόθεσμες και βραχυπρόθεσμες επιπλοκές του διαβήτη. Δείτε επίσης μια πιο λεπτομερή περιγραφή των επιπλοκών εδώ

Επιπλοκές του διαβήτη

Βραχυπρόθεσμες επιπλοκές του διαβήτη
·        Υπογλυκαιμία
·        Υπεροσμωτικό κώμα
·        Διαβητική κετοξέωση
·        Συχνές μολύνσεις
Μακροπρόθεσμες επιπλοκές του διαβήτη
Μικροαγγειακές
·        Αμφιβληστροειδοπάθεια
Αιτίες: υψηλή αρτηριακή πίεση, υψηλή χοληστερίνη, υψηλά επίμονα επίπεδα γλυκόζης
·        Νεφροπάθεια
Αιτίες: καταστροφή των μικρών αγγείων του νεφρού που οδηγεί, σε στάδια, σε αιμοκάθαρση ή μεταμόσχευση νεφρού
·        Νευροπάθεια
Περιφερικά συμπτώματα: μούδιασμα στα πόδια, υπερευαισθησία ή αναισθησία στο άγγιγμα, απώλεια προσανατολισμού/ισορροπίας
Συμπτώματα αυτόνομου νευρικού συστήματος
Ακράτεια ούρων, απώλεια αντίδρασης σε σεξουαλικό ερεθισμό, γαστροπάρεση, ορθοστατική υπόταση
Μακροαγγειακές
·        Ισχαιμική καρδιοπάθεια
Συμπτώματα: Στηθάγχη, περιφερική αγγειοπάθεια, έμφραγμα ή /και καρδιακή ανεπάρκεια  
·        Εγκεφαλική αγγειοπάθεια
·        Περιφερική αγγειοπάθεια
Σε συνδυασμό με νευροπάθεια, αυξημένος κίνδυνος για μολύνσεις και ακρωτηριασμό.

Όλες οι επιπλοκές μειώνονται κατά 54- 70 % με καλύτερη ρύθμιση του διαβήτη και εντατικό έλεγχο της γλυκόζης του αίματος, σύμφωνα με τις μελέτες DCCT και EDIC.


(Derived from the course: Diabetes: Diagnosis, Treatment and Opportunities. Lessons by the clinical professor of Medicine (in UCSF) Robert Rushakoff, MD. All rights reserved by the above mentioned.) 

Diabetes Diagnosis (Criteria)

(Μετάφραση: Λένα Ζαφειρίου)
Αυτό είναι ένα overview της πρώτης εβδομάδας μαθημάτων για το διαβήτη που αφορούν τη διάγνωση του διαβήτη

Κριτήρια για τη διάγνωση διαβήτη
·        Γλυκόζη νηστείας
·        Επίπεδα γλυκόζης αίματος 2h μετά την κατανάλωση 75 γρ γλυκόζης
·        Επίπεδα γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαίρινης (HbA1c)
Ασθενείς με τυχαία εξέταση γλυκόζης άνω του 200mg/dl και συμπτώματα υπεργλυκαιμίας δεν χρειάζονται περαιτέρω εξέταση επιβεβαίωσης

Η διάγνωση του προδιαβήτη γίνεται όταν υπάρχει:
·        Γλυκόζη νηστείας άνω του 110 mg/dl
·        Επίπεδα γλυκόζης 2h μεταξύ 140-199 mg/dl
·        HbA1c: 5.7- 6.5
Διάγνωση του διαβήτη γίνεται όταν υπάρχει:
·        Γλυκόζη νηστείας άνω του 126 mg/dl
·        Επίπεδα γλυκόζης 2h: 200mg/dl
·        HbA1c: άνω του 6.5mg/dl

Καταστάσεις που επηρεάζουν τη γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη HbA1c

Τα ερυθρά αιμοσφαίρια που αποτελούν την γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη έχουν διάρκεια ζωής περίπου 120 μέρες. Κάποια από αυτά είναι «γηραιότερα» ενώ κάποια είναι «νεαρότερα». Τα «γηραιότερα» έχουν εκτεθεί σε μεγαλύτερα επίπεδα γλυκόζης, συγκριτικά. Φυσιολογικά, υπάρχουν περισσότερα «νεαρότερα» ερυθρά αιμοσφαίρια από «γηραιότερα» και αυτό φαίνεται στο μέσο όρο της αιμοσφαιρίνης. Όμως , υπάρχουν και καταστάσεις που συνδέονται με αυξημένο εύρος ζωής των ερυθροκυττάρων με αποτέλεσμα την άνοδο των επιπέδων της HbA1c.:
·        Σπληνεκτομή
·        Ανεπάρκεια σιδήρου και Β12
·        Εγκυμοσύνη
·        Αλκοολισμός
Καταστάσεις που συνδέονται με μικρό εύρος ζωής των ερυθροκυττάρων της αιμοσφαιρίνης και έχουν ως συνέπεια ψευδώς χαμηλά επίπεδα HbA1c:
·        Αιμολυτικές αναιμίες
·        Δρεπανοκυτταρική και μεσογειακή αναιμία (πάσχοντες, όχι ετεροζυγώτες)
·        Αιμοσφαιρινοπάθειες
Όσα άτομα πάσχουν από τις παραπάνω καταστάσεις, δεν έχουν μια ακριβή εικόνα του μέσου όρου της γλυκόζης στο αίμα τους, κάνοντας την εξέταση γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης, καθώς τα αποτελέσματα είναι αναξιόπιστα και ψευδή.  Υπάρχει εναλλακτική εξέταση για όποιον δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει την γλυκοζυλιωμένη, είναι η εξέταση φρουκτοζαμίνης.

(Derived from the course: Diabetes: Diagnosis, Treatment and Opportunities. Lessons by the clinical professor of Medicine (in UCSF) Robert Rushakoff, MD. All rights reserved by the above mentioned.)



Δευτέρα, 25 Νοεμβρίου 2013

Pathophysiology of Diabetes (Other Causes)

(Μετάφραση: Λένα Ζαφειρίου)
Αυτό είναι ένα overview της πρώτης εβδομάδας μαθημάτων για το διαβήτη που αφορούν την παθολογία-φυσιολογία του διαβήτη.

Για να γίνει διαφοροδιάγνωση των διαφόρων τύπων διαβήτη, με σκοπό να δοθεί η κατάλληλη θεραπεία, γίνονται εξετάσεις που μετρούν τα επίπεδα των αντισωμάτων και δείχνουν αν υπάρχει αυτοάνοση προσβολή.
Οι καλύτεροι δείκτες αυτοάνοσης διαταραχής είναι :
1.      GAD (Glutamic Acid Decarboxylase)
2.      Insulin Autoantibody (αντισώματα κατά ινσουλίνης)
3.      Tyrosine phosphatase (ICA 512)
4.      Zinc transporter (ZnT8)
Έχουν ευαισθησία από 50-90% και εξειδίκευση 99%, που σημαίνει ότι βοηθούν στην οριστική διάγνωση των νεοδιαγνωσθέντων διαβητικών με Τ1 διαβήτη.

Άλλες αιτίες διαβήτη

·        Γενετικές διαταραχές που επηρεάζουν τη λειτουργία των β-κυττάρων:
1.      MODY,
2.      μεταλλάξεις στο μιτοχονδριακό DNA,
3.      Σύνδρομο Wolfram
·        Γενετικές διαταραχές που επηρεάζουν την δράση της ινσουλίνης:
1.      Λιποδυστροφίες
2.      Μεταλλάξεις των υποδοχέων ινσουλίνης
·        Παθήσεις του παγκρέατος
1.      Καρκίνος
2.      Σύνδρομα περίσσειας σιδήρου (αιμοχρωμάτωση,  μεταγγίσεις για θαλασσαιμίες)
3.      Τραυματισμοί
4.      Παγκρεατίτιδα
·        Ενδοκρινικές διαταραχές
1.      Γλυκογόνωμα
2.      Φαιοχρωμοκύττωμα
3.      Σύνδρομο Cushing
4.      υποθυρεοειδισμός
5.      ακρομεγαλία
6.      Σωματοστατίνωμα
·        Φάρμακα
1.      Κορτικοστεροειδή
2.      Νιασίνη
3.      Πενταμιδίνη
4.      Αντιψυχωσικά

·        Γενετικά σύνδρομα
1.       Down
2.      Klinefelter
3.      Turner
4.      Huntington
5.      Prader-Willi
6.      Freidrich’s ataxia
7.      Myotonia dystrophica
8.      Porphyria

(Derived from the course: Diabetes: Diagnosis, Treatment and Opportunities. Lessons by the clinical professor of Medicine (in UCSF) Umesh Masharani, MD. All rights reserved by the above mentioned.)


Pathophysiology of Diabetes (Types of Diabetes)

(Μετάφραση: Λένα Ζαφειρίου)
Αυτό είναι ένα overview της πρώτης εβδομάδας μαθημάτων για το διαβήτη που αφορούν την παθολογία-φυσιολογία του διαβήτη.

Διαβήτης τύπου 1

·        Στατιστικά, ο επιπολασμός του διαβήτη τ1 είναι μεγαλύτερος σε περιοχές που απέχουν περισσότερο από τον Ισημερινό παρά σε όσες βρίσκονται κοντά στη γραμμή (γεωγραφικό πλάτος). Δηλαδή η συχνότητα στον πληθυσμό είναι μεγάλη σε χώρες όπως η Φινλανδία, η Σαρδηνία, ο Καναδάς, η Κίνα (στο Βόρειο Ημισφαίριο) η Νέα Ζηλανδία και η Αργεντινή (στο Νότιο Ημισφαίριο) ενώ μειώνεται σε χώρες όπως η Βραζιλία, η Χιλή, η Κολομβία, η Κούβα και το Σουδάν.
·        Πάνω από 371 εκατομμύρια άνθρωποι έχουν διαβήτη, με πρώτες χώρες την Κίνα και την Ινδία.
·        Ο διαβήτης τ1 είναι νόσος του ανοσοποιητικού συστήματος, μια διαταραχή των Τ-λεμφοκυττάρων.
·        Υπάρχει μελέτη που αποδεικνύει το πως γυναίκα που δέχτηκε μεταμόσχευση μυελού από τον διαβητικό αδελφό της, παρουσίασε αμέσως μετά ινσουλινοεξαρτώμενο διαβήτη η ίδια.

Διαβήτης τύπου 2

·        Οφείλεται σε κοινή επίδραση γενετικών και περιβαλλοντικών παραγόντων.
·        Υπάρχουν δύο προβλήματα:
1.      αντίσταση στην δράση της ινσουλίνης,
2.      σχετική ανεπάρκεια β-κυττάρων
·        Η παχυσαρκία είναι ο κυριότερος περιβαλλοντικός  παράγοντας: που προκαλεί αντίσταση στην ινσουλίνη. Μπορεί να βελτιωθεί με διαφοροποιήσεις σε διατροφή, άσκηση.
·         10 γενετικές μεταλλάξεις, από γονίδια που κληρονομούνται από τους γονείς, εμπλέκονται στη εμφάνιση διαβήτη τ2.

Διαβήτης MODY

·        Οφείλεται σε μετάλλαξη ενός μόνο γονιδίου που διαφοροποιεί τη λειτουργία των β-κυττάρων
·        Κληρονομείται από έναν γονέα (άρα οικογενής)Εμφανίζεται σε 2 -3 γενεές (παππούς- γονέας-παιδί)
·        Εμφανίζεται πριν τα 25, χωρίς παχυσαρκία.
·        Χωρίς ινσουλίνη, c-peptide μετρήσιμο 3 χρόνια μετά τη διάγνωση
·        Ο MODY2 οφείλεται σε γενετική μετάλλαξη του ενζύμου γλυκοκινάση και παραμένει σταθερός κατά την διάρκεια των χρόνων, με ήπια υπεργλυκαιμία
·        Ο MODY3 οφείλεται σε γενετική μετάλλαξη στον HNF-1α  ηπατικό παράγοντα και η εξέλιξή του επιδεινώνεται και απαιτεί θεραπεία

Διαβήτης που οφείλεται σε μεταλλάξεις στο μιτοχονδριακό DNA (μητέρα)

·        2% των διαβητικών, γονιδιακή μετάλλαξη Α3243G στο γονίδιο που κωδικοποιεί το tRNA
·        Έναρξη στα 30,  χωρίς παχυσαρκία
·        Συνυπάρχει κωφότητα (MIDD: maternally inherited diabetes/ deafness)
·        Μερικοί διαβητικοί MIDD χρειάζονται άμεσα ινσουλίνη, μερικοί ρυθμίζονται για λίγο με χάπια

Wolfram’s syndrome

·        Συνύπαρξη άποιου διαβήτη, σακχαρώδη διαβήτη, οπτικής ατροφίας και κωφότητας
·        Γενετική μετάλλαξη στο γονίδιο WFS1 που κωδικοποιεί πρωτεΐνη της ενδοπλασματικής μεμβράνης του οφθαλμού
·        Χρειάζεται ινσουλίνη

Διαβήτης 1β

·        Χωρίς αυτοάνοση καταστροφή των β-κυττάρων
·        4% των διαβητικών που είναι επιρρεπείς στην κετοξέωση με καταγωγή από την Δυτική Αφρική έχουν γενετική μετάλλαξη (PAX-4) που σταματά την ανάπτυξη β-κυττάρων

Διαβήτης LADA  (αυτοάνοσος διαβήτης της ενήλικης ζωής)

·        Χωρίς παχυσαρκία, ευαισθησία στην ινσουλίνη
·        Υπεργλυκαιμία και κετοξέωση αν δεν δοθεί ινσουλίνη

·        10% όσων πιστεύεται ότι είναι διαβητικοί Τ2 λόγω ηλικίας

(Derived from the course: Diabetes: Diagnosis, Treatment and Opportunities. Lessons by the clinical professor of Medicine (in UCSF) Umesh Masharani, MD. All rights reserved by the above mentioned.)



Το πρόγραμμα Diabetes: Diagnosis, Treatment and Opportunities

Μέσα στα πλαίσια της ενημέρωσης για το Διαβήτη, ξεκίνησα ένα ακόμα course στην πλατφόρμα online εκπαίδευσης Coursera. Για όσους ενδιαφέρονται είναι ένα από τα πολλά MOOC (Massive Open  Online Course) που προσφέρουν εκπαίδευση σε όσους έχουν την ευκαιρία να το παρακολουθήσουν.
Το συγκεκριμένο πρόγραμμα εκπαίδευσης λέγεται Diabetes: Diagnosis, Treatment and Opportunities.

Την πρώτη εβδομάδα ασχοληθήκαμε με τη διάκριση των τύπων του διαβήτη, την γενετική και κληρονομική προδιάθεση και τον επιπολασμό της ασθένειας σε διάφορους πληθυσμούς (επιδημιολογική μελέτη).
Την δεύτερη εβδομάδα μιλήσαμε για την παθοφυσιολογία της ασθένειας.
Η τρίτη εβδομάδα είχε να κάνει με τους τρόπους θεραπείας και την εισαγωγή πολλαπλού σχήματος φαρμάκων και ινσουλινοθεραπείας για το διαβήτη Τ2.
Αυτή τη στιγμή, βρισκόμαστε στην τέταρτη εβδομάδα και ασχολούμαστε με την καλύτερη οδοντιατρική θεραπεία για τους διαβητικούς, σε ότι αφορά την τερηδόνα, την περιοδοντίτιδα και την θεραπεία αποστήματος, με εξαγωγή ή αντιβιοτικά. Ακόμα ακούσαμε τη γνώμη των οδοντιάτρων για το πως θα πρέπει να θεραπευτούν οδοντιατρικά προβλήματα σε γυναίκες με GDM (διαβήτη κύησης) ώστε να μην υπάρχουν επιπλοκές στο παιδί που κυοφορούν και κατά την διάρκεια του τοκετού.
Στα επόμενα post, θα κάνω μια λεπτομερή περιγραφή των πολύ χρήσιμων συμπερασμάτων, στα οποία επικεντρώθηκαν οι γιατροί  Lisa Kroon, Umesh Masharani, Martha Nolte-Kennedy, Katie Ferraro,  Heidimarie Windham-Macmaster, Robert Rushakoff, Maureen Mc Grath, Peggy Leong, George Taylor, για ζητήματα που μας αφορούν όλους μας....
Stay tuned......................................................
Stay Strong

Παρασκευή, 30 Αυγούστου 2013

Εγώ και ο άνθρωπός μου

Εγώ ζω μια ζωή μετρημένη. Ο άντρας μου δεν είναι υποχρεωμένος, αλλά σέβεται τις εμπειρίες και τα προβλήματά μου, όσο σέβεται και τη θελησή μου για ζωή.

Εγώ παλεύω καθημερινά για να είμαι ζωντανή. Εκείνος με βοηθά με το να νοιάζεται. Με το παρεμβαίνει όταν χρειάζεται. Με το να με στηρίζει ψυχολογικά. Με το να παίρνει άμεσα τη ευθύνη για την επιβιωσή μου, επειδή απλώς καταλαβαίνει πότε είναι η κρίσιμη στιγμή για μένα.
Εγώ δεν είμαι η μητέρα του, καθώς είναι άρρωστο να κανακεύεις έναν ενήλικο άντρα, όπως και υπονομευτικό . Είμαι όμως η σύντροφος που νοιάζεται κάθε στιγμή της ημέρας και της νύχτας, που ξενυχτάει για να τον ακούσει και να συζητήσει μαζί του το προβλημα που τον απασχολεί. Είμαι η γυναίκα που θα συζητήσει τα προβλήματά του και θα ψάξει μαζί του για λύσεις, απλά και ανθρώπινα. Δεν είμαι η καθαρίστριά του, είμαι όμως αυτή που θα τον βοηθήσει στις απλές καθημερινές δουλειές του νοικοκυριού, που θα μαγειρέψει, θα πλύνει και θα καθαρίσει για τον συντροφό της, χωρίς να αισθάνεται ταπείνωση, ή καθήκον αλλά ικανοποίηση. Λίγη ανθρωπιά, συνάνθρωποι, γι' αυτούς που μας αγαπούν.
Είμαι εκείνη που θα πάρει τον ψυχικό πόνο από πάνω του και θα τον στηρίξει στις επιλογές του. ενισχύοντας την πίστη του στον εαυτό του. Μήπως αυτό δεν είναι το δώρο που δίνουμε σε όσους αγαπάμε;
Και στις δύσκολες στιγμές; Εκείνες τις λίγες στιγμές του πόνου και της ταπείνωσης που μετράνε τα όρια της ανθρώπινης αντοχής; Ποιά είναι η θέση μου απέναντί του και ποιά εκείνου απέναντί μου; Η μόνη θέση που πρέπει να έχει κάποιος υπαγορεύεται από την δύναμη, τη θέληση, την αξιοπρέπεια και την πίστη του. " Ένας άντρας, για μια γυναίκα"  και αυτός που ορίζει τη ζωή μου και την επιβίωσή μου, στις δύσκολες στιγμές: μόνο ο Θεός. Μεταξύ μας δεν υπάρχουν φτηνά συναισθήματα, μόνο αφοσίωση και εμπιστοσύνη. Μόνο έτσι, σ'αυτά τα πλαίσια, η ζωή αξίζει .

Κυριακή, 2 Ιουνίου 2013

Τι είναι το HAIR-AN syndrome?

Είναι ένα σύνολο συμπτωμάτων, που σχηματίζει το ακρωνύμιο HyperAdrogonism-Insulin Resistance-Acanthosis Nigricans. 

  • Η υπερανδρογοναιμία  είναι η υπερβολική έκκριση της ορμόνης τεστοστερόνης (ανδρογόνο) από γυναίκες. Προκαλεί υπερτρίχωση, ακμή και παχυσαρκία.
  • Η αντίσταση στην ινσουλίνη σημαίνει ότι υπάρχει ινσουλίνη αλλά ο οργανισμός δεν μπορεί να την διαχειριστεί σωστά και έτσι προκαλείται παχυσαρκία και διαβήτης.
  • Η μελαγχρωματική υπέρχρωση είναι μια δερματική εμφάνιση της υπερβολικής ποσότητας ινσουλίνης στο αίμα (υπερινσουλιναιμία). Μοιάζει με βελούδινα καφέ μπαλώματα στο δέρμα του αυχένα, κάτω από τις μασχάλες πίσω από τα γόνατα, στις αρθρώσεις των δαχτύλων και στη βουβωνική περιοχή. Ως σύμπτωμα, συμβαίνει και στους άντρες με προδιαβήτη

Τι είναι το Συνδρομο Πολυκυστικών Ωοθηκών; (PCOS)

  • Εμφανίζεται σε γυναίκες από την εφηβική ηλικία.
  • Συμπτώματα (2 από 3): 
  1. πολλαπλές κύστες στις ωοθήκες (μετά από υπερηχογράφημα)
  2. υπερβολική έκκριση ανδρογόνων, που προκαλεί ακμή και υπερτρίχωση
  3. διαταραχές περιόδου (ανωοθυλακιορηξία)
  • Είναι υπαρκτή λόγω κληρονομικότητας και ξεκινά λόγω περιβαλλοντικών παραγόντων (παχυσαρκία)
  • Υψηλή τεστοστερόνη, υψηλή ινσουλίνη, προδιάθεση για διαβήτη
  • Θεραπεία: αντισυλληπτικά 
  • Στόχοι: ακμή,υπερτρίχωση, παχυσαρκία
Για περισσότερες πληροφορίες πατήστε εδώ

Τι είναι η αντίσταση στην ινσουλίνη;

Αντίσταση στην ινσουλίνη είναι ένα σύμπτωμα. Εμφανίζεται σε ασθενείς με μεταβολικό σύνδρομο, διαβήτη MODY 1-3, και διαβήτη τύπου 2, και έχει συνοσηρότητα με το σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών, παχυσαρκία και υπερτρίχωση ή/και απώλεια τριχών.
Ο οργανισμός του ασθενή παράγει στο πάγκρεας και εκκρίνει φυσιολογικά ποσά ινσουλίνης (δεν υπάρχει ανεπάρκεια), όμως ο οργανισμός (οι ιστοί, οι μύες και τα όργανα) δεν μπορούν να διαχειριστούν σωστά την ινσουλίνη που είναι διαθέσιμη, όποτε εμφανίζεται υψηλό σάκχαρο αίματος (υπεργλυκαιμία). Ως απάντηση στην απαίτηση για πτώση της γλυκόζης αίματος, το πάγκρεας συχνά ανταποκρίνεται με αυξημένη έκκριση ινσουλίνης (υπερινσουλιναιμία). Έτσι αρχίζει ένας φαύλος (συνεχής) κύκλος υπερέκκρισης ορμονών. Τελικά τα επίπεδα της ινσουλίνης φθίνουν και εμφανίζεται μόνιμα υψηλό σάκχαρο αίματος (εμφάνιση διαβήτη). Τότε είναι απαραίτητη η υποκατάσταση της ινσουλίνης (αν έπαψε να παράγεται). Συνήθως εκκρίνονται και ορμόνες όπως τα οιστρογόνα και η τεστοστερόνη σε υπερβολικά επίπεδα. Πολύ συχνά προκαλείται από ελαττωματικά γονίδια, ή μη λειτουργικά ένζυμα. Οι κατάλληλες διαγνωστικές εξετάσεις περιλαμβάνουν: c-πεπτίδιο, ινσουλίνη, γλυκόζη, GLUT-4, καμπύλη ανοχής γλυκόζης, γλυκοζηλιωμένη αιμοσφαιρίνη (HbA1c).

Τετάρτη, 29 Μαΐου 2013

Τι είναι τα αυτοάνοσα νοσήματα;

Αυτοάνοσα νοσήματα είναι όσα δεν ξεκινούν από μια συγκεκριμένη αιτία, όπως η κληρονόμηση ενός  γονιδίου (μονογονιδιακός διαβήτης MODY) ή ενός συνδυασμού γονιδίων από τους δύο γονείς (μεσογειακή αναιμία) Επίσης δεν έχουν ως αιτία περιβαλλοντικές συνθήκες (εκθεση σε μόλυβδο και βαρέα μέταλλα--> μαθησιακές δυσκολίες/ νευροαναπτυξιακές διαταραχές, μολυσμένο περιβάλλον ή αλλαγές καιρού-->αλλεργίες). Είναι μια μεγάλη ομάδα που αποτελείται από νευρολογικά, ενδοκρινολογικά, δερματικά, γαστρεντερολογικά, ψυχικά προβλήματα υγείας.

Τα αυτοάνοσα νοσήματα προκαλούνται από επίθεση των Τ-λεμφοκυττάρων του ανοσολογικού συστήματος του ίδιου του οργανισμού (που μας προστατεύει από τις λοιμώξεις και τις φλεγμονές και γενικά αντιδρά σε κάθε ξένο ιό, μύκητα ή βακτήριο) σε κάποιο όργανο στόχο του ίδιου του οργανισμού. Σταδιακά ο ίδιος ο οργανισμός, καταστρέφει τα κύτταρα του θυρεοειδούς, ή του παγκρέατος ή τους κινητικούς νευρώνες και μπορεί να προκαλέσει ανεπανόρθωτη βλάβη ή και ανεπάρκεια σε μια ορμόνη, (αν αυτή είναι η λειτουργία που επιτελεί το όργανο στόχος).
Κατά καιρούς, για την διαταραγμένη λειτουργία του ανοσοποιητικού, έχουν ενοχοποιηθεί διάφοροι ιοί, ενώ από μελέτες έχει ερευνηθεί ο ρόλος που έχουν οι κυτταροκίνες (ουσίες που εκκρίνονται από τον οργανισμό κάτω από μεγάλο ψυχικό stress) στην ανάπτυξη της επίθεσης και την αυτοανοσία, για ένα χρονικό διάστημα 6 μηνών, μετά το ψυχικό συμβάν. Ακόμα, για τη καταστροφή των κυττάρων έχει ενοχοποιηθεί η γήρανση που προκαλείται από τον κύκλο της τελομεράσης (το τελικό σημείο κάθε γονιδίου που παθαίνει πρόωρη απόπτωση), χωρίς να έχει διευκρινιστεί ακόμα τι το προκαλεί.
'Οποια και να είναι η αιτία, δεν υπάρχει θεραπεία για τα αυτοάνοσα νοσήματα. Η ουσία είναι ότι δεν τα κληρονομεί κανείς, ούτε τα κληροδοτεί στα παιδιά του. Ευτυχώς ο λαχνός της φύσης, που τραβήχτηκε από τον τυχερό, αρχίζει και σταματά στον ίδιο. Συχνά σε ασθενή με ένα αυτοάνοσο, εμφανίζεται και δεύτερο ή και τρίτο.Δεν παύουν βέβαια, τα αυτοάνοσα νοσήματα να είναι δισεπίλυτα προβλήματα που απαιτούν καθημερινή φροντίδα, πάντα φαρμακευτική αγωγή και πρόληψη των επιπλοκών. Γι' αυτό και απαιτούν άριστη γνώση από την πλευρά των ασθενών και των θεραπευτών τους. Τα αυτοάνοσα είναι:
  • ερυθηματώδης λύκος
  • ρευματοειδής αρθρίτιδα
  • αντιφωσφολιπιδικό σύνδρομο
  • σκληρόδερμα
  • δερματομυοσίτιδα
  • αγγειειτιδες
  • μυασθένεια gravis
  • σκλήρυνση κατά πλάκας
  • ψωρίαση
  • πέμφυγα
  • νόσος του Crohn
  • ελκώδης κολίτιδα
  • εντεροπάθεια από γλουτένη
  • αυτοάνοση αιμολυτική αναιμία
  • παροξυσμική νυχτερινή αιμοσφαιρινουρία
  • πορφύρα
  • υπερθυρεοειδισμός (νόσος του Graves)
  • χρόνια λεμφοκυτταρική θυρεοειδίτιδα (νόσος του Hashimoto)
  • διαβήτης τύπου 1
  • αυτοάνοση ηπατίτιδα
  • χολική κίρρωση

Για μια πλήρη λίστα και περιγραφή των αυτοάνοσων νοσημάτων στα ελληνικά, δείτε εδώ

Δευτέρα, 29 Απριλίου 2013

Comorbidity in chronic illness- Συνοσηρότητα σε χρόνιες ασθένειες.

Παρατηρώντας, κατά την διάρκεια του χρόνου, ασθενείς που βιώνουν μια χρόνια ασθένεια,  επιβεβαιώνω καθημερινά την ύπαρξη κι άλλων συμπτωμάτων και ιατρικών ασθενειών στον ίδιο άνθρωπο. Η έννοια της συνοσηρότητας (comorbidity-1. ) αναφέρεται σε ασθενείς που εκτός από την αρχική ασθένεια, παρουσιάζουν και άλλες ασθένειες, που είναι ουσιαστικά ανεξάρτητες από την αρχική.

'Ετσι, γνωρίζω άτομα με  μαθησιακές νευροαναπτυξιακές δυσκολίες (6) (δυσλεξία, Σύνδρομο Υπερκινητικότητας) που έχουν και διάφορες αλλεργίες ή άσθμα ( geschwind-galaburda (8) Geschwind-Galaburda's Theory)  (7) κι άτομα με Σύνδρομο Υπερκινητικότητας και Ελλειμματικής Προσοχής (ADHD) που έχουν ταυτόχρονα και Σύνδρομο Tourette (4). 

Γνωρίζω ασθενείς με καρκίνο του μαστού, που δεν έχουν το γονίδιο BRCA (συχνά ενδεικτικό του γενετικού, κληρονομικού οικογενούς καρκίνου) αλλά το γονίδιο ΑΤΜ, (5) που προδιαθέτει για λέμφωμα, λευχαιμία και καρκίνο του μαστού και προκαλεί αταξία- τηλεαγγειεκτασία στους φορείς του, και συνεπώς δεν μπορούν να πάρουν την ίδια θεραπεία με τους άλλους ασθενείς, γιατί είναι εξαιρετικά επιρρεπείς στην ακτινοβολία, που τους κάνει ουσιαστικά κακό. 

Γνωρίζω ασθενείς με  αυτοάνοσο διαβήτη Τ1 που πάσχουν επίσης από άλλα αυτοάνοσα νοσήματα, όπως θυρεοειδίτιδα, οστεοαρθρίτιδα, που συνυπάρχουν και πρέπει πάντα να ελέγχονται και να συνεκτιμώνται. Επίσης γνωρίζω διαβητικούς με κατάθλιψη (2) και διαβητικούς με διατροφικές διαταραχές (3.). Ο διαβήτης ακόμα σχετίζεται με συνοσηρότητα που αφορά τις επιπλοκές του (διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια (11), διαβητική νεφροπάθεια (12), γαστροπάρεση (13)) 

Πολύ γνωστή και χωρίς να της έχει δοθεί η απαιτούμενη σημασία είναι η συνοσηρότητα του διαβήτη τύπου 2 (κληρονομικού) με το μεταβολικό σύνδρομο (9)και τα συμπτώματά του (αντίσταση στην ινσουλίνη (10) και καρδιοπάθεια).  Σε ότι αφορά τους καρδιοπαθείς, υπάρχει συχνά συνοσηρότητα με κατάθλιψη, σεξουαλική δυσλειτουργία και αρθρίτιδα. 

Γνωρίζω επίσης άτομα που έζησαν με τη διάγνωση της μανιοκατάθλιψης (κρίσεις μανίας και τάσεις αυτοκτονίας) και αντιμετώπισαν επίσης υποθυρεοειδισμό, παχυσαρκία, νεφροπάθεια και άποιο διαβήτη που προκλήθηκε από την φαρμακευτική τους αγωγή (λίθιο (14)). 

Τέλος γνωρίζω και ανθρώπους που έπασχαν από Πολλαπλή Ενδοκρινική Νεοπλασία (ΜΕΝ 1- ΜΕΝ 2α/2β) και είχαν για χρόνια συμπτώματα από το γαστρεντερολογικό και το ενδοκρινικό σύστημα. Οι άνθρωποι αυτοί υπέφεραν από γενετικό νόσημα που κληρονομείται από έναν μόνο γονέα, στον οποίο λείπει ένα ογκοκατασταλτικό γονίδιο. Γι'αυτό και εμφανίζουν όγκους σε παραθυροειδείς αδένες, πάγκρεας, υπόφυση. θυρεοειδή αδένα και επινεφρίδια. Οι όγκοι αυτοί στους αδένες, αν είναι καλοήθεις υπερλειτουργούν παράγοντας μεγάλες ποσότητες ορμονών, που αρρωσταίνουν σοβαρά των ασθενή, με αποτέλεσμα να πάσχει από καρδιοπάθεια ή και διαβήτη. Αν είναι καρκινικοί, κάνουν επίμονες μεταστάσεις, πολύ γρήγορα, με μεγάλη συχνότητα σε διάφορα όργανα, προκαλώντας  το θάνατο. Δυστυχώς, οικογένειες με ενδοκρινοπάθειες (που μοιάζουν με μεμονωμένα περιστατικά συνδρόμου Marfan, διαβήτη ή θυροειδοπάθειας) πάσχουν από κάποια μορφή του ΜΕΝ συνδρόμου.(15)

Η συνοσηρότητα έχει διάφορες παραμέτρους: κοινωνικές, οικονομικές, οικογενειακές, ψυχολογικές. Άνθρωποι που επιζούν μια ζωή, παλεύοντας με ένα χρόνιο νόσημα, τελικά βρίσκονται να αντιμετωπίζουν και μια δεύτερη ή τρίτη ασθένεια. Το κόστος των ασθενειών και των επιπλοκών είναι πολύ μεγάλο. Η επιβάρυνση της οικογένειας είναι σημαντική, γιατί ενώ πρέπει να αντιμετωπίσει την πρακτική πλευρά της επιβίωσης και των ιατρικών εξόδων,  πρέπει επίσης να αντιμετωπίσει το ψυχικό βάρος της κληρονομικότητας της ασθένειας και την ψυχολογική στήριξη του ασθενούς. Ακόμα υπάρχει και το κοινωνικό στίγμα που περιθωριοποιεί τον ασθενή που αντιμετωπίζει ασθένειες την μια μετά την άλλη και είναι άρρωστος σε όλη του τη ζωή. Δυστυχώς δεν υπάρχει κανένας τρόπος να μειωθούν οι συνέπειες και το βάρος που υπάρχει στις πλάτες αυτών των ανθρώπων, εκτός ίσως από την ενημέρωση και τις πολύ πρόσφατες γενετικές μελέτες και έρευνες. Τίποτα όμως δεν μπορεί να δώσει την υγεία πίσω σε όσους πάσχουν από πολλές ασθένειες. Μόνο η θέληση για ζωή μπορεί να δώσει νόημα στην χαμένη και επιβαρυμένη τους υγεία. Ας ευχηθούμε όλοι η Ανάσταση να σημαίνει όχι μόνο έλλειψη θανάτου αλλά και ελπίδα για ζωή, έγκαιρη διάγνωση και ευκαιρία για ίαση σε όλα τα ιατρικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν! 

Ιστότοποι παραπομπής:

  1.  http://en.wikipedia.org/wiki/Comorbidity
  2. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/18954592
  3.  http://tde.sagepub.com/content/38/4/537.abstract
  4. http://www.help4adhd.org/en/treatment/coexisting/WWK5A
  5. http://ghr.nlm.nih.gov/gene/ATM
  6. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/20721770
  7. The McManus-Bryden thesis on Geschwind-Galaburda's Theory:   http://www.ucl.ac.uk/medical-education/reprints/1991PsychBull-GeschwindTheory.pdf
  8. http://sweetlife-gr.blogspot.gr/2012/02/geschwind-galaburda.html
  9. http://sweetlife-gr.blogspot.gr/2012/08/blog-post_6.html
  10. http://sweetlife-gr.blogspot.gr/2012/01/blog-post.html
  11. http://en.wikipedia.org/wiki/Diabetic_retinopathy
  12. http://en.wikipedia.org/wiki/Diabetic_nephropathy
  13. http://en.wikipedia.org/wiki/Gastroparesis
  14. http://en.wikipedia.org/wiki/Lithium_(medication)
  15. http://www.amend.org.uk/guide-to-the-disorders/men2b.html

Κυριακή, 7 Απριλίου 2013

Facts about Nutrition in Diabetes Treatment- Διαβήτης και Διατροφή: 10 σημεία που πρέπει να ξέρει κάθε διαβητικός



Πρόσφατα ολοκλήρωσα ένα πρόγραμμα σε MOOC (Massive Open Online Course), ώστε να επικαιροποιήσω όσα γνώριζα για την διατροφή και τον ρόλο που παίζει σε διάφορες ασθένειες. Το πρόγραμμα αφιέρωσε μια εβδομάδα στην ανάλυση όλων των δομικών στοιχείων των τροφών που απαρτίζουν την διατροφή μας (υδατάνθρακες, πρωτεΐνες, λιπαρά, φυτικές ίνες, φρούτα και λαχανικά) ενώ γινόταν αναφορά και σε αλκοόλ, συμπληρώματα διατροφής , προβιοτικές και πρεβιοτικές τροφές και γλυκαντικές ουσίες. Έπειτα, η καθηγήτρια, διαιτολόγος και εκπαιδεύτρια για το διαβήτη Katie Ferraro από το Πανεπιστήμιο  της Καλιφόρνια μίλησε για διάφορες δίαιτες και την σημασία τους (Μεσογειακή, DASH για πρόληψη καρδιαγγειακού κινδύνου και υπέρταση). Επίσης, έγινε εκτενής επισκόπηση της διατροφής που πρέπει να ακολουθείται σε καρδιαγγειακά νοσήματα, για το διαβήτη, για τις διάφορες μορφές καρκίνου και έγινε αναφορά σχετικά με γαστρεντερικές διαταραχές, σύνδρομα, αλλεργίες και δυσανεξίες που απαιτούν ιδιαίτερη διατροφική αντιμετώπιση και προσοχή για τους ασθενείς, αφιερώνοντας μια εβδομάδα διαλέξεων για το κάθε θέμα. ¨Έτσι, μετά από έξι εβδομάδες, επικεντρώθηκε στην εκπαίδευση διατροφής για διαβητικούς αφιερώνοντας 10 διαλέξεις, όπου κανείς μάθαινε βασικά σημεία που αφορούσαν τον ορισμό και τη διάγνωση του διαβήτη, την φυσική άσκηση και το βάρος του διαβητικού, το σχεδιασμό γευμάτων για διαβητικούς, την μέτρηση υδατανθράκων χρησιμοποιώντας διαδικτυακά προγράμματα και λίστες υποκατάστασης υδατανθράκων, βασικές πληροφορίες σχετικά με το γλυκαιμικό δείκτη και το γλυκαιμικό φορτίο κάθε τροφής, τον ρόλο των φυτικών ινών στον έλεγχο της γλυκόζης αίματος του διαβητικού, τα κυριότερα γλυκαντικά υποκατάστατα και τους μύθους, τις αλήθειες και τους περιορισμούς γύρω από την χρήση τους και την διατροφή στον διαβήτη κύησης. Επίσης, αφιερώθηκε μια εβδομάδα πάνω σε  θέματα που αφορούν παράλληλα πολλούς διαβητικούς: το μεταβολικό σύνδρομο, την παχυσαρκία, την παιδική παχυσαρκία, τις διατροφικές διαταραχές (νευρική ανορεξία, βουλιμία, υπερφαγία), το ρόλο της ζάχαρης στην εμφάνιση παχυσαρκίας, διαβήτη και καρκίνου και την βαριατρική (χειρουργική) απώλεια βάρους στη νοσογόνο παχυσαρκία.
Εξαιρετικά χρήσιμα είναι 10 σημεία που μας αφορούν για την καλύτερη ρύθμιση του διαβήτη μας:
  1. Οι υδατάνθρακες είναι η αμυλούχα τροφή (πατάτες, ρύζι, ζυμαρικά, δημητριακά, λαχανικά που περιέχουν άμυλο, γλυκά ) που μετριέται σε γραμμάρια και προσδιορίζει την δόση της ινσουλίνης ταχείας δράσης που γίνεται πριν από κάθε γεύμα. 15 γραμμάρια υδατανθράκων που καταναλώθηκαν χρειάζονται 1 μονάδα ινσουλίνης για να μεταβολιστούν σε γλυκόζη.
  2. Οι φυτικές ίνες που περιέχονται σε τροφές όπως τα φρούτα, τα λαχανικά, δημητριακά και ψωμί ολικής άλεσης, τους ξηρούς καρπούς και τα όσπρια, πρέπει να αποτελούν καθημερινή προσθήκη  στη διατροφή του διαβητικού, γιατί βοηθάνε στην ομαλή διακύμανση της γλυκόζης στο αίμα. Οι φυτικές ίνες, που χωρίζονται σε υδατοδιαλυτές και αδιάλυτες, σχηματίζουν μια μάζα που μοιάζει με ζελέ (διαλυτές) και σε συνδυασμό με τις ινώδεις (αδιάλυτες)  φυτικές ίνες, επιμηκύνουν το χρόνο απορρόφησης των υδατανθράκων και σχηματίζουν το περιεχόμενο του εντέρου, συμπαρασύροντας βλαπτικά λιπαρά, ώστε να μην αποθηκεύονται πια ως λιπώδης ιστός. Με αυτούς τους 3 τρόπους συμβάλλει στην καλή πέψη,  στον αργό και σταθερό μεταβολισμό των υδατανθράκων και στον αποτελεσματικό μεταβολισμό των λιπαρών. Σε διαιτολόγιο 2000 θερμίδων, η κατανάλωση φυτικών ινών δεν πρέπει να ξεπερνά τα 28 γραμμάρια και να συνοδεύεται πάντα από άφθονο νερό, γιατί αλλιώς η υπερβολή προκαλεί γαστρεντερικές διαταραχές.
  3. Η κατανάλωση συμπληρωμάτων διατροφής δεν ενθαρρύνεται γιατί δεν έχει διαπιστωθεί προστατευτική ή ευεργετική δράση σε σχέση με το διαβήτη. Ιδιαίτερα  τα αντιοξειδωτικά (βιταμίνες C, E , B-carotene) σε υψηλές δόσεις θα πρέπει να αποφεύγονται, και να προτιμώνται οι φυσικές τροφές (φρούτα, λαχανικά), που περιέχουν ιχνοστοιχεία σε φυσιολογικές δόσεις, μαζί με βιταμίνες και φυτικές ίνες.
  4. Τα κορεσμένα λιπαρά περιέχουν πολλές θερμίδες είναι ανθυγιεινά και πρέπει να καταναλώνονται μόνο 16 γραμμάρια την ημέρα. Τα τρανς λιπαρά  προκαλούν αύξηση της χοληστερίνης και των παραγόντων κινδύνου για καρδιακή νόσο (αθηρωμάτωση, θρόμβωση, παχυσαρκία, υπέρταση) και δεν πρέπει να είναι μέρος της καθημερινής διατροφής του διαβητικού.
  5. Χυμός vs Φρούτο. Είναι προτιμότερο για έναν διαβητικό να μην καταναλώνει χυμούς φρούτων αλλά τα ίδια τα φυσικά φρούτα. Ένας χυμός περιέχει πολλά φρούτα, όποτε είναι συμπυκνωμένη ενέργεια, που απαιτεί πολλές μονάδες ινσουλίνης. Οι χυμοί πρέπει να χρησιμοποιούνται μόνο στις υπογλυκαιμίες για γρήγορη άνοδο του σακχάρου.
  6. Η ζάχαρη και τα ενεργειακά ροφήματα είναι πλούσια σε μια μορφή σακχάρου που δεν μεταβολίζεται με την βοήθεια της ινσουλίνης. Όλες οι μορφές απλών υδατανθράκων παρέχουν άφθονη ενέργεια, που όταν δεν καταναλώνεται, αποθηκεύεται σε λίπος. Το λίπος οδηγεί σε παχυσαρκία, κίνδυνο για λιπώδη διήθηση του ήπατος και προβλήματα στην καρδιά και τα αγγεία. Γι’ αυτό δεν είναι κατάλληλη τροφή για διαβητικούς.
  7. Ένα άτομο με διαβήτη που αρρωσταίνει από μια ίωση, μια λοίμωξη ή φλεγμονή, εκκρίνει ορμόνες του στρες που ανεβάζουν το σάκχαρο. Δεν πρέπει να κάνει την καθημερινή του άσκηση. Πρέπει να μην σταματήσει να τρώει, έστω κι ελάχιστη ποσότητα υδατανθράκων. Επιβάλλεται να κάνει την ανάλογη ινσουλίνη. Επιβάλλεται να κάνει περισσότερες και πιο συχνές μετρήσεις. Επιβάλλεται να πίνει πολλά υγρά (σχεδόν 12 ποτήρια) γιατί κινδυνεύει από αφυδάτωση.  
  8. Το αλκοόλ δε απαγορεύεται αλλά υπάρχει περιορισμός σε 1 ποτό/ημέρα για τις γυναίκες και 2 ποτά/ ημέρα για τους άντρες. Η κατανάλωση αλκοόλ επάγει την απορρόφηση άλλων ιχνοστοιχείων, συστατικών που μπορεί να λείψουν από την διατροφή μας, ενώ η μπύρα πρέπει να αποφεύγεται γιατί προκαλεί απότομες υπογλυκαιμίες και υπεργλυκαιμίες στους διαβητικούς.
  9. Σε μια υπογλυκαιμία (γλυκόζη αίματος: κάτω από 70mg γλυκόζης ανά dl) ακολουθούμε ως διατροφική οδηγία τον εμπειρικό κανόνα του 15. Μετά την στιγμιαία εξέταση με τον μετρητή, τρώμε 15 γραμμάρια υδατανθράκων (αντιστοιχούν σε μισό ποτήρι χυμό, μόνο), περιμένουμε 15 λεπτά και επαναλαμβάνουμε την μέτρηση. Αν συνεχίζει η γλυκόζη αίματος να είναι κάτω από 70 mg γλυκόζης, παίρνουμε ξανά 15 γραμμάρια υδατανθράκων και περιμένουμε άλλα 15 λεπτά. Με αυτό τον τρόπο αποφεύγουμε να φτάσει η γλυκόζη αίματος σε υπεργλυκαιμία (πάνω από 200mg), με συμπτώματα: δίψα, κόπωση επιθετικότητα, θολότητα στην όραση και ανεξέλεγκτη όρεξη. Έτσι επιτυγχάνεται καλύτερη ρύθμιση και όχι έντονες διακυμάνσεις γλυκόζη αίματος κατά την διάρκεια της ημέρας.
  10. Κάθε μόριο ζάχαρης αποτελείται από τρία μόρια (γλυκόζη, γαλακτόζη, φρουκτόζη). Η γαλακτόζη μεταβολίζεται αμέσως μετά την κατανάλωση της σε γλυκόζη και η γλυκόζη αποθηκεύεται ως γλυκογόνο, στα ηπατικά λιποκύτταρα,  είναι μια άμεσα διαθέσιμη πηγή ενέργειας, που μεταβολίζεται από την ινσουλίνη. Η ινσουλίνη έχει δύο δράσεις. Πρώτον: οδηγεί ενέργεια στα λιποκύτταρα, αυξάνοντας την ποσότητα της ενέργειας που αποθηκεύεται, δηλαδή την παχυσαρκία. Δεύτερον: μπλοκάρει το ερέθισμα-μήνυμα (λεπτίνη) στον εγκέφαλο που οδηγεί σε κορεσμό και επιβεβαιώνει την πληρότητα ενέργειας. Όμως η φρουκτόζη δεν μεταβολίζεται από την ινσουλίνη και όταν οι αποθήκες του γλυκογόνου στο ήπαρ είναι πλήρεις δεν μεταβολίζεται καθόλου, τείνει να αποθηκεύεται ως λίπος στα ηπατικά κύτταρα, προκαλώντας πρώτα αντίσταση στην ινσουλίνη και τελικά παχυσαρκία, υπερλιπιδαιμία, καρδιαγγειακά προβλήματα, υπέρταση, διαβήτη, άνοια και καρκίνο..

(Τα σημεία περιέχονται στις διαλέξεις της καθηγήτριας Katie Ferraro, στα πλαίσια του μαθήματος Nutrition for Health Promotion and Disease Prevention, MOOC offered by the University of California and Coursera. All rights reserved by the above mentioned.)  

The influence of social context on the diagnosis of mental health problems in Greece- Η επίδραση του κοινωνικού πλαισίου στη διάγνωση ψυχολογικών προβλημάτων στην Ελλάδα


As a chronic patient, living in a  poverty-striken country that has recently been hit by a financial and moral crisis, I became interested on the effects  those tragic and harsh social changes can have in the emotional status of citizens, who have to live through it. I found out that suicides were on the rise, along with feelings of helplessness, a strong deep-rooted sense of injustice and a lot of anger. The result of our current predicament is too many referals for depression and a subsequent rise in the use of prescribed anti-depressants.
I understand that depression is a mood disorder that manifests with a lack of interest about life (anhedonia), feeling of constant fatigue, thoughts of worthlessness, withdrawal of social interactions and insomnia. I wondered if a whole nation that lives through difficult times could be experiencing depression and how it should be able to find a proper solution. 
I totally agree with the notion that living in a certain social environment can effect oneself's mental health. According to the recent theory of neuroplasticity, the brain can change in positive, as well as negative ways, while being under chronic stress, which, in fact, along with depression and illness can suppress neurogenesis. So the next question in mind would be: can social determinants affect the mental status of a whole population and have a deep impact in their lives? I believe they can, and in a way that is irreversible.
A few key social determinants are high unemployment rates, poverty and the tearing of social fabric. Moral teachings, ideology, values had been challenged repeatedly and felt short in helping people coping with reality. More than a million of jobless people are unable to pay their loans and are in danger of becoming homeless too, can't pay their bills, can't feed their children. They experience anxiety and  stress about the future. They feel helpless, abandoned and alone and I believe those feelings are perfect grounds for depression to grow. Sadly, they are confident that there is no hope to be found (hopelelessness), as more taxes are added every day and the country will be in debt for generations to come.Moreover there is an unstable political scene that evolves the emergence of a racists neonazi party that uses violence as a means to change society (fear). As solutions are not to be found by politicians, the European Council and the IMF are making every decisions that affects us as citizens, as if they are an elected goverment (oppression). Every stress factor that has been implemented is so strange to our mentality and our psyche, that we feel that is life-altering, without us having any real, positive control in our lives. In my opinion, people can't even get proper care and treatment, because of the huge lack of resources resulted in the closing of mental health facilites and hospitals. I strongly believe that the situation seems to be turning into a big social experiment, to test the resilience of the population of a whole country.

Ως χρόνιος ασθενής, που ζει σε μια χώρα που έχει χτυπηθεί από την φτώχεια και έχει επηρεαστεί από την οικονομική  και ηθική κρίση, ενδιαφέρθηκα για τα αποτελέσματα που αυτές οι τραγικές και σκληρές κοινωνικές αλλαγές μπορεί να έχουν στην συναισθηματική κατάσταση των πολιτών που πρέπει να επιβιώσουν μέσα από τις αλλαγές. Ανακάλυψα ότι ο αριθμός των αυτοκτονιών αυξήθηκε, όπως επίσης και τα αισθηματα του "αβοήθητου", μιας έντονης, βαθιά ριζωμένης αίσθησης αδικίας και πολύ θυμού. Το αποτέλεσμα της σημερινής κατάστασης είναι πολύ περισσότερες παραπομπές για κατάθλιψη (σε ψυχολόγους και ψυχιατρικές δομές) και μια συνεπακόλουθη αύξηση στη χρήση συνταγογραφόμενων αντικαταθλιπτικών φαρμάκων.
Αντιλαμβάνομαι ότι η κατάθλιψη αποτελεί μια διαταραχή της διάθεσης που έχει ως συμπτώματα την έλλειψη ενδιαφέροντος για τη ζωή (ανηδονία), μια αίσθηση συνεχούς κόπωσης, σκέψεις απαξίωσης, αποκλεισμό από κοινωνικές συναναστροφές και αυπνία. Αναρωτιέμαι, λοιπόν, αν ένα ολόκληρο έθνος που περνάει δύσκολες στιγμές, θα μπορούσε να έχει την εμπειρία της κατάθλιψης και αν είναι ικανό να βρει την κατάλληλη λύση.
Συμφωνώ απόλυτα με την αντίληψη ότι "ζώντας σε ένα συγκεκριμένο κοινωνικό περιβάλλον μπορεί να επηρεάσει την ψυχική υγεία κάποιου ατόμου". Σύμφωνα με την πρόσφατη θεωρία της νευροπλαστικότητας (neuroplasticity), ο εγκέφαλος μπορεί να αλλάξει τόσο με θετικούς όσο και με αρνητικούς τρόπους, ενόσω ζει σε συνθήκες  χρόνιου στρες, το οποίο, στην πραγματικότητα, μαζί με την κατάθλιψη και την ασθένεια μπορεί να επάγει την δημιουργία νέων νευρωνικών (εγκεφαλικών) κυττάρων (neurogenesis).
Έτσι η επόμενη ερώτηση που έρχεται στο μυαλό είναι: μπορούν οι κοινωνικοί παράγοντες να επηρεάσουν την κατάσταση της ψυχικής υγείας ενός ολόκληρου πληθυσμού και να έχουν μια βαθιά επίδραση στις ζωές τους; Πιστεύω ότι μπορούν  και κατά κάποιον τρόπο αυτό το γεγονός είναι μη- αναστρέψιμο.
Μερικοί από τους σημαντικότερους κοινωνικούς παράγοντες είναι τα υψηλά ποσοστά ανεργίας, η ανέχεια και η αποδόμηση του κοινωνικού ιστού. Περισσότεροι από ένα εκατομμύριο άνεργοι άνθρωποι δεν μπορούν να πληρώσουν τα δάνεια τους και βρίσκονται σε κίνδυνο να μείνουν επίσης χωρίς στέγη, δεν μπορούν να πληρώσουν τους λογαριασμούς τους, δεν μπορούν να εξασφαλίσουν τροφή για τα παιδιά τους. Ζουν την εμπειρία του άγχους και της αγωνίας για το μέλλον. Νιώθουν αβοήθητοι, εγκαταλελειμένοι και μόνοι, οπότε πιστεύω ότι αυτά τα συναισθήματα αποτελούν το τέλειο έδαφος για να αναπτυχθεί η κατάθλιψη. Δυστυχώς, έχουν πειστεί ότι δεν υπάρχει καμία ελπίδα (απελπισία) ενώ περισσότεροι φόροι προστίθενται κάθε μέρα και η χώρα θα είναι χρεωμένη για πολλές γενεές ακόμα. 
Επίσης υπάρχει ένα ασταθές πολιτικό σκηνικό που ευνοεί την άνθιση του ρατσιστικού νεοναζιστικού κόμματος, που προωθεί την χρήση βίας ως τρόπο αλλαγής  της κοινωνίας (φόβος). Επειδή λύσεις δεν μπορούν να δοθούν από τους πολιτικούς μας, το Ευρωπαικό Συμβούλιο και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο έχουν αναλάβει να παίρνουν κάθε απόφαση που αφορά εμάς τους πολίτες, σαν να είναι εκλεγμένη κυβέρνηση (καταπίεση). Κάθε παράγοντας στρες που μας έχει επιβληθεί είναι τόσο ξένος στην ψυχοσύνθεση και την ψυχή μας, που νιώθουμε ότι μας αλλάζει την καθημερινότητα, στερώντας μας οποιονδηποτε πραγματικό, θετικό έλεγχο στη ζωή μας.  Κατά την γνώμη μου, οι άνθρωποι δεν έχουν ούτε καν κανονική πρόσβαση σε φροντίδα και θεραπεία, λόγω ελλείψεων και οικονομικών προβλημάτων, που έχουν ως αποτέλεσμα την συρρίκνωση και το κλείσιμο ψυχιατρικών δομών και νοσοκομείων. Είναι ισχυρή πεποίθησή μου ότι η όλη κατάσταση έχει λάβει την μορφή ενός κοινωνικού πειράματος που στόχο έχει να εξετάσει την αντοχή του συνόλου του πληθυσμού ενός έθνους.