Δευτέρα, 9 Ιουλίου 2012

ΤΥΠΟΙ ΔΙΑΒΗΤΗ: ΤΥΠΟΣ1

Ο διαβήτης είναι η αρρώστια μου. Είναι μια ασθένεια του ενδοκρινολογικού συστήματος, που προκαλείται από την καταστροφή των β΄ ινσουλινοπαραγωγών κυττάρων του παγκρέατος  από τον ίδιο μου τον οργανισμό. Ξεκίνησε απότομα, με αυτήν την αυτοάνοση διαδικασία, και είχε ως αποτέλεσμα την πλήρη ανεπάρκεια του σώματός μου σε ινσουλίνη. Η ινσουλίνη είναι  μια ορμόνη του ενδοκρινολογικού συστήματος, που συμμετέχει στον μεταβολισμό της γλυκόζης από την τροφή στο αίμα και διευκολύνει την επακόλουθη εισαγωγή της στα κύτταρα όλου του οργανισμού, για χρήση. Χωρίς την ινσουλίνη που διευκολύνει τη χρήση της γλυκόζης από τα κύτταρα, ο οργανισμός μου δεν θα είχε «καύσιμο» για να λειτουργήσει και θα λιμοκτονούσε, με τα κύτταρα πεινασμένα. Η ειρωνεία είναι ότι την ίδια στιγμή, η γλυκόζη, που βρίσκεται σε περίσσεια, «λιμνάζει» στην κυκλοφορία του αίματος, προκαλώντας  αύξηση των κετόνων στο αίμα και τα ούρα. Κετόνες είναι τα υποπροιόντα της ατελούς καύσης (μεταβολισμού) της γλυκόζης. Η αύξηση της γλυκόζης και το αποτέλεσμά της, η συνεπακόλουθη αύξηση των κετόνων, έχουν ως αποτέλεσμα βλάβες στα νεφρά και στα αγγεία, τόσο έντονες που προκαλούν κετοξέωση (DKA) και διαβητικό κώμα, μέσα σε λίγες ώρες.  Γι αυτό, ως θεραπεία, ΕΠΙΒΑΛΛΕΤΑΙ η χορήγηση ινσουλίνης, μέσω ενέσεων ή αντλίας, πολλές φορές την ημέρα, πριν από κάθε γεύμα. Για να παραμείνει ένας διαβητικός στη ζωή.

Συμπτώματα

Τα συμπτώματα της κετοξέωσης είναι 
  1. δύσπνοια, 
  2. εμετοί, 
  3. ζαλάδα,  
  4. διπλωπία, 
  5. αδυναμία, 
  6. απώλεια όρεξης,  
  7. δίψα, 
  8. «φρουτώδης» αναπνοή, 
  9. εξάντληση, 
  10. ψυχική σύγχυση και κώμα.

Τα συμπτώματα μιας υπογλυκαιμικής κρίσης είναι 
  1. ιδρώτας, 
  2. τρέμουλο, 
  3. δυσκολία στη συγκέντρωση, 
  4. επιθετικότητα, 
  5. έντονη πείνα, 
  6. υπνηλία, 
  7. σπασμοί και κώμα.

Τα συμπτώματα της υπεργλυκαιμίας είναι 
  1. πονοκέφαλος, 
  2. διπλωπία, 
  3. δίψα, 
  4. ευερεθιστότητα, 
  5. κούραση, που αν δεν αντιμετωπιστούν  οδηγούν σε κετοξέωση.


Διάγνωση

Η διάγνωση γίνεται με απλή εξέταση αίματος, συγκεκριμένα με την εξέταση της γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης στο αίμα (HbA1c). Η γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη είναι ένα συστατικό του αίματος (όπου το μόριο του οξυγόνου δεσμεύει γλυκόζη) και δείχνει το μέσο ποσό γλυκόζης στην κυκλοφορία του αίματος τις τελευταίες 90 ημέρες (τόσο χρειάζεται για το αίμα να ανανεωθεί πληρως).
Επίσης διάγνωση μπορεί να γίνει μετά από τυχαία μέτρηση γλυκόζης νηστείας από επιτραπέζιο μετρητή γλυκόζης σε τριχοειδικό αίμα (δάχτυλα) που θα δείξει πάνω από 125 mg/dl.  
Ακολουθεί η εξέταση καμπύλης ανοχής γλυκόζης, για επιβεβαίωση. Σε αυτή την εξέταση δίνεται μια ποσότητα γλυκόζης από στόματος και γίνεται απλή εξέταση σε δείγμα αίματος σε τακτά χρονικά διαστήματα, μέσα σε διάστημα 2 ωρών. Τα αποτελέσματα απεικονίζονται σε ένα γράφημα, που δείχνει τόσο την άνοδο και πτώση των ποσών της γλυκόζης στο αίμα όσο και τα επίπεδα ινσουλίνης. Τυχόν ανωμαλίες στην ομαλή καμπύλη δείχνουν αδυναμία του οργανισμού να ανταπεξέλθει στις ανάγκες έκκρισης ινσουλίνης και να μειώσει την γλυκόζη και έτσι τοποθετούν τον ασθενή σε προ-διαβητικό στάδιο, στάδιο ανοχής στην γλυκόζη ή διαβήτη.

Διαφοροδιάγνωση- εξετάσεις

Επίσης για την καλύτερη διαφοροδιάγνωση των τύπων του διαβήτη 
  • τύπου 1= αυτοάνοσος,
  • τύπου 1.5= μονογονιδιακής κληρονομικότητας, μεταβολικό σύνδρομο, 
  • τύπου 2= κληρονομικός, αντίσταση στην ινσουλίνη, μεταβολικό σύνδρομο

υπάρχουν ειδικά τεστ αντισωμάτων που δείχνουν αν ο ασθενής έχει anti-GAD  αντισώματα, δηλαδή κάνει αντίσταση στην ινσουλίνη, όταν αυτή υπάρχει σε επαρκείς ποσότητες στον οργανισμό του.
Ακόμα υπάρχει η εξέταση για το c-πεπτίδιο. Το c-πεπτίδιο εκκρίνεται από τον οργανισμό σε ίση ποσότητα με την ινσουλίνη. Έτσι, αν είναι ανύπαρκτο, ο οργανισμός 
  • έχει πάψει να παράγει ινσουλίνη (με αυτοάνοση καταστροφή των κυττάρων- τύπος 1), 
  • παράγει ακόμα σε μικρές ποσότητες (τύπου 1.5) 
  • παράγει ινσουλίνη αλλά δεν την διαχειρίζεται σωστά (τύπου 2)




Για περισσότερες πληροφορίες για  την ινσουλίνη,διαβάστε το άρθρο του καθηγητή Κωνσταντίνου Ευσταθίου και του αναπληρωτή καθηγητή Θανάση Βαλαβανίδη από το Τμήμα Χημείας του πανεπιστημίου Αθηνών: http://www.chem.uoa.gr/chemicals/chem_insulin.htm

Δεν υπάρχουν σχόλια: