Κυριακή, 17 Ιουνίου 2012

LIVING WITH DIABETES IN GREECE


Δυστυχώς στην Ελλάδα δεν είναι γνωστή ακόμα η απίστευτη ταλαιπωρία των χρόνια πασχόντων διαβητικών σε όλα τα επίπεδα:

  • τόσο στα γρανάζια της γραφειοκρατίας που αφορούν τις επιτροπές (ΚΕΠΑ) του ΕΟΠΥΥ, που μειώνουν τα ποσοστά αναπηρίας του διαβήτη σε 50% και δεν δίνουν το δικαίωμα σε διαβητικούς να διεκδικήσουν το (πενιχρό) επίδομα βαριάς αναπηρίας, που σημειωτέον το δικαιούνται όσοι είναι άνεργοι και έμμεσα ασφαλισμένοι, δηλαδή όσοι το έχουν άμεση ανάγκη
  • όσο και για τους φαρμακοποιούς που ζητουν τα χρεωστούμενα από τα ασφαλιστικά ταμεία, εκβιάζοντας και δίνοντας φάρμακα μόνο με μετρητά, σε ασθενείς-ανθρώπους που τα έχουν απόλυτη ανάγκη για να επιζήσουν καθημερινά, γιατί κάνουν 4 ενέσεις την ημέρα. Αυτοί οι άνθρωποι είναι οι "τυχεροί," που έχουν εργασία, και είναι ασφαλισμένοι, και εξαναγκάζονται ενώ πληρώνουν τη ασφάλισή τους, να πληρώνουν επιπλέον (και από την τσέπη τους) τα φαρμακά τους, σε ανάλγητους φαρμακοποιούς, ενάντια σε ένα  αναίσθητο κράτος.
  • όσο και για την πληρωμή των επιδομάτων σε άνεργους, ανασφάλιστους ή έμμεσα ασφαλισμένους διαβητικούς, που καθυστερώντας (με διάφορες δικαιολογίες)  για 2 μήνες, οδηγούν σε εξαθλίωση αυτή την πολύ ευάλωτη ομάδα ανθρώπων με ειδικές ανάγκες.
Πρόσφατα το θέμα των διαβητικών στην Ελλάδα έφτασε στα διεθνή μέσα, μετά από παρέμβαση της Ένωσης Διαβητικών , που έθεσαν το θέμα στο Assosiated Press και δημοσιεύτηκε στην online έκδοση της Washington Post:http://www.washingtonpost.com/world/europe/greek-diabetes-group-warns-lives-at-risk-from-pharmacists-protest-over-state-drug-bills/2012/06/05/gJQAqxGzFV_story.html

Φίλε με διαβήτη... (Living with diabetes in Greece)


Κοιτώντας με κριτικό μάτι όλα όσα γίνονται στην υγεία, είμαι σίγουρη ότι δεν πρέπει να αφήσουμε τον πανικό και το φόβο να μας παραλύσει και να μας κάνει να βγούμε από τον αρχικό μας στόχο. 


Να επιζήσουμε και να ρυθμίσουμε καλύτερα το διαβήτη μας. Η αναισθησία του κράτους μας έχει φέρει αντιμέτωπους με τα όρια μας, πολλές φορές. Είτε είμαστε γονείς και ανησυχούμε για την διαθεσιμότητα των ινσουλινών των παιδιών μας, είτε είμαστε διαβητικοί στην καθημερινή προσπάθειά μας, να είμαστε υγιείς, να σπουδάσουμε, να δουλέψουμε ή να παλέψουμε τις επιπλοκές μας. 


Όλοι καταλαβαίνουμε ότι το μαρτύριο να πρέπει να πληρώσεις για τις ινσουλίνες ή και τα αναλώσιμα της αντλίας σου και του μετρητή σου (ενώ είσαι ασφαλισμένος και έχει ήδη πληρώσει εισφορές) είναι το ίδιο με την αγωνία να είσαι διαβητικός, χωρίς δουλειά και να μην έχεις πρόσβαση σε ένα μηδαμινό επίδομα, που σου εξασφαλίζει πολλές φορές τα φαρμακά σου. 


Αυτή την κατάσταση- την ίδια με τους καρκινοπαθείς- δεν θα πρέπει να την περνάμε γιατί τελικά επηρεάζει και την κατάσταση του διαβήτη μας! Προτείνω υπομονή από όλους. Προσωπικά προτείνω και κάτι άλλο: επειδή είμαστε όλοι ψηφοφόροι, να απευθυνθούμε προσωπικά ο καθένας σε όποιον θέλουμε να μας εκπροσωπήσει και να τον ρωτήσουμε: "Εσύ τι θα κάνεις; Για την καλυτερη οργάνωση της υγείας, για την άμεση πρόσβαση στην περιβόητη πρόνοια, για θέσεις εργασίας για ΑΜΕΑ; Εσύ τι θα κάνεις;"


Πρόσφατα το θέμα των διαβητικών στην Ελλάδα έφτασε στα διεθνή μέσα, μετά από παρέμβαση της Ένωσης Διαβητικών , που έθεσαν το θέμα στο Assosiated Press και δημοσιεύτηκε στην online έκδοση της Washington Post:http://www.washingtonpost.com/world/europe/greek-diabetes-group-warns-lives-at-risk-from-pharmacists-protest-over-state-drug-bills/2012/06/05/gJQAqxGzFV_story.html.