Τετάρτη, 25 Απριλίου 2012

Diabetes Etiquette- Κανόνες συμπεριφοράς απέναντι στους διαβητικούς

Αυτό που θα ήθελα να επισημάνω και να σχολιάσω με έμφαση είναι ο τρόπος που μερικές φορές μας φέρονται οι "άλλοι". Οι άνθρωποι γύρω μας που δεν είναι διαβητικοί, όσοι μόλις έμαθαν για το διαβήτη μας, ο γονιός μας, ο σύντροφός μας, η φίλη μας, ο εργοδότης μας, ο καθηγητής μας, κάποιος γιατρός, ένας συνάδελφος στη δουλειά.
Όλοι μας βλέπουν ως φυσιολογικούς ανθρώπους, πριν μάθουν το "νέο". ¨Ολοι ξαφνιάζονται ή σοκάρονται ή το αρνούνται μέχρι να δεχτούν τη διαβεβαίωση ότι "έχω διαβήτη τόσα χρόνια".
Πολλοί μας απαξιώνουν ("Σιγά, δεν είναι τίποτα, με λίγο δίαιτα θα το ξεπεράσεις") .
 Πολλοί μας φοβούνται. ( "Τι λες τώρα; Πονάει αυτό;")
Πολλοί μας σιχαίνονται. ('Ισως να φταίει η ενασχόληση με αίματα, βελόνες και σύριγγες που απωθεί τον καθένα. Μήπως όμως θα πρέπει κανείς να σκεφτεί λογικά, ότι χωρίς αυτά δεν θα βρισκόμασταν στη ζωή;)
Κανείς δεν ξέρει εξαρχής το τρόπο να αντιμετωπίσει το διαβήτη, προτού αντιμετωπίσει τον άνθρωπο με διαβήτη. Και ο διαβητικός είναι συνήθως, ένας απόλυτα προσαρμοσμένος στο κοινωνικό σύνολο άνθρωπος. Αν και, οι άλλοι γύρω του, τείνουν να τον αντιμετωπίζουν με φόβο και δέος.
 Επιτέλους πρέπει να σπάσουμε αυτές τις προκαταλήψεις και να "εκπαιδεύσουμε" συναισθηματικά τους "σημαντικούς άλλους" της ζωής μας.
Αυτό το άρθρο το επεσήμανε στο FB group http://www.facebook.com/groups/267990036552350/  η καλή φίλη Sarra:


"Κανόνες σωστής συμπεριφοράς" για άτομα που δεν έχουν διαβήτη προς άτομα με διαβήτη:
-ΜΗΝ δίνεις συμβουλές για το φαγητό και άλλες παραμέτρους του διαβήτη. Μπορεί να έχεις καλή πρόθεση, αλλά το να δίνεις συμβουλές για τις προσωπικές συνήθειες κάποιου, ειδικά όταν δεν σου το ζητάει, δεν είναι ευγενικό. Εκτός των άλλων, πολλές από τις δημοφιλείς αντιλήψεις σχετικά με το διαβήτη (πρέπει να σταματήσεις να τρως ζάχαρη) είναι ανεπίκαιρες ή απλά λανθασμένες.
-ΝΑ συνειδητοποιήσεις και να εκτιμήσεις ότι ο διαβήτης θέλει μεγάλη προσπάθεια. Η ρύθμιση του διαβήτη είναι μια δουλειά πλήρους απασχόλησης, την οποία ποτέ δεν ζήτησα να κάνω, δεν την ήθελα και δεν μπορώ να δηλώσω παραίτηση. Χρειάζεται σκέψη για το τι, πότε και πόσο θα πρέπει να φάω, την ίδια στιγμή που θα πρέπει να υπολογίσω ως παράγοντες την άσκηση, την θεραπεία με ινσουλίνη, το στρες, την παρακολούθηση της γλυκόζης αίματος και τόσα άλλα ακόμα- κάθε μέρα!
-ΜΗΝ μου λες ιστορίες τρόμου για την γιαγιά σου και άλλους ανθρώπους που έχουν διαβήτη. Ο διαβήτης είναι αρκετά φοβερό θέμα και ιστορίες σαν αυτές δεν είναι καθησυχαστικές! Εξάλλου, γνωρίζουμε πια ότι με καλή ρύθμιση, υπάρχουν καλές πιθανότητες να ζήσεις μια μακρά, υγιή και χαρούμενη ζωή, με διαβήτη.
-ΝΑ προσφερθείς να αλλάξουμε μαζί και οι δύο τον τρόπο ζωής μας. Με το να μην πρέπει να είμαι μόνος στην προσπάθεια για αλλαγή, όπως το να αρχίσω ένα πρόγραμμα άσκησης, είναι ένας από τους πιο δυνατούς τρόπους που μπορείς να με βοηθήσεις. Εξάλλου, ένας υγιέστερος τρόπος ζωής μπορεί να βοηθήσει όλους τους ανθρώπους!
-ΜΗΝ δείχνεις τόσο τρομοκρατημένος-η όταν τσεκάρω το σάκχαρό μου ή όταν κάνω ένεση. Δεν είναι το καλύτερό μου, αλλά το να τσεκάρω το σάκχαρό μου και να παίρνω τη θεραπεία μου είναι πράγματα που πρέπει να κάνω για να ρυθμίσω τον διαβήτη καλά. Αν πρέπει να κρύβομαι όταν πρέπει να το κάνω, αυτό το κάνει πολύ δύσκολο για μένα.
-ΝΑ ρωτάς πως μπορείς να βοηθήσεις. Αν θέλεις να γίνεις υποστηρικτικός-η, υπάρχουν τόσα πολλά μικρά πράγματα, όπου θα μπορούσα να εκτιμήσω την βοήθεια σου. Επειδή όμως, αυτό που χρειάζομαι μπορεί να είναι πολύ διαφορετικό από αυτό που νομίζεις ότι χρειάζομαι, γι' αυτό, σε παρακαλώ, ρώτησέ με πρώτα.
- ΜΗΝ μου προσφέρεις καθησυχασμό χωρίς να το σκεφτείς πρώτα. Όταν ακούς για πρώτη φορά για τον διαβήτη μου, μπορεί να θέλεις να με καθησυχάσεις με το να πεις πράγματα όπως: "Ει, μπορεί να είχες κάτι χειρότερο, να είχες καρκίνο." Αυτό δεν θα με κάνει να νιώσω καλύτερα. Και το κρυμμένο μήνυμα είναι ότι ο διαβήτης δεν είναι τίποτα δύσκολο να το διαχειριστείς. Όμως ο διαβήτης (όπως και ο καρκίνος) ΕΙΝΑΙ κάτι δύσκολο.
-ΝΑ είσαι υποστηρικτικός στις προσπάθειες μου για αυτοφροντίδα. Βοήθησε με να σχηματίσω ένα περιβάλλον που υποστηρίζει υγιείς επιλογές τροφής. Σε παρακαλώ να τιμήσεις την επιλογή μου να αρνηθώ μια συγκεκριμένη τροφή, ακόμα και αν θέλεις να την δοκιμάσω. Με βοηθάς πραγματικά όταν δεν είσαι πηγή μη αναγκαίου διατροφικού πειρασμού.
- ΜΗΝ κρυφοκοιτάζεις και μην σχολιάζεις τα αποτελέσματα του μετρητή γλυκόζης, χωρίς να με ρωτήσεις πρώτα. Αυτά τα αποτελέσματα είναι προσωπικά, εκτός αν διαλέξω να τα μοιραστώ. Είναι φυσιολογικό να έχεις αποτελέσματα που είναι μεριές φορές πολύ υψηλά ή πολύ χαμηλά. Τα σχόλια σου για αυτά τα αποτελέσματα μπορεί να προσθέσουν περισσότερη απογοήτευση, περισσότερη απελπισία και περισσότερο θυμό, από ότι ήδη έχω.
-ΝΑ προσφέρεις αγάπη και υποστήριξη. Όσο δουλεύω σκληρά να ρυθμίσω αποτελεσματικά τον διαβήτη, μερικές φορές το να γνωρίζω ότι νοιάζεσαι μπορεί να είναι πολύ βοηθητικό και να μου δίνει κίνητρα."

Τετάρτη, 18 Απριλίου 2012

Burn-out effect on diabetics- Ψυχική εξουθένωση των διαβητικών


  Μερικές φορές, παρά την εμπειρία χρόνων, τα χρήσιμα λάθη και τα επικίνδυνα λάθη, έχω αυτή την αίσθηση ότι η προσπάθεια για ρύθμιση με καταβάλλει τόσο πολύ που θέλω να τα αφήσω όλα πίσω μου, να τα παρατήσω και να φύγω, να βγω έξω από το δέρμα μου...να εγκαταλείψω την προσπάθεια τελείως. Πολλά πράγματα πάνε λάθος, μπορεί να έχω μια κακή μέρα, μια φλεγμονή που ακόμα δεν έχει ακόμα εκδηλωθεί και παιδεύει τον οργανισμό μου προκαταβολικά. Όπως και γεγονότα ασήμαντα, χωρίς καμία σχέση, όπως το να έχω θυμώσει με τις καθυστερήσεις σε μια ουρά μιας δημόσιας υπηρεσίας, να έχω αγανακτήσει με τα γεγονότα σε επίπεδο πολιτικής, οικονομίας και έκτακτων μέτρων στη χώρα μου ή απλά να αντιμετωπίζω μια κρίση στη σχέση με το σύντροφό μου.
 Όλα προκαλούν στρες, που ανεβάζει την αδρεναλίνη και συνεπακόλουθα την γλυκόζη. Οτιδήποτε, εκτός από την ίδια την κατανάλωση τροφής, θα μπορούσε να απορρυθμίσει τη ρύθμιση της γλυκόζης, που τόσο προσπάθησα την προηγούμενη μέρα, να κρατήσω σε σταθερά επίπεδα, αξιοποιώντας όλες τις γνώσεις, τις πληροφορίες και τις τεχνικές επιβίωσης που έχω μάθει τόσα χρόνια. Κι όμως, το αποτέλεσμα είναι αντίθετο, καθώς ποτέ κανείς δεν μπορεί να ελέγξει αποτελεσματικά όλες τις παραμέτρους, σωματικές και ψυχολογικές που απαρτίζουν το "θαύμα" του οργανισμού ενός διαβητικού. Η αλήθεια είναι πως διαβητικός είναι εκείνος που ζει με επίγνωση ότι δεν έχει τον έλεγχο του σώματός του και είναι πάντα σε εγρήγορση για να αντιμετωπίσει- σοφά σχεδόν- κάθε απίθανο και τρελό εμπόδιο ή ατυχία....
Και εγώ καλούμαι, μέσα σε μια έκρηξη ορμονών που αλληλεπιδρούν και συντηρούν τη ζωή, να επιλέξω την κατάλληλη δόση ινσουλίνης και την κατάλληλη ποσότητα φαγητού; Μόνο αυτό; Τώρα που νιώθω ότι τα έχω δώσει όλα και δεν μπορώ άλλο, γιατί να με νοιάζει τι θα γίνει μετά;
Γιατί η ψυχή μου, η ισοπεδωμένη διάθεση μου, από τα προβλήματα που αντιμετωπίζει κανείς, βαζοντάς τα με το "τέρας της γραφειοκρατίας" για να πάρει παροχές, φάρμακα που χρησιμοποιεί τέσσερις φορές την ημέρα και καθόλου προσοχή από έναν βαριεστημένο γιατρό, ο θυμός που σου ανεβάζει την αδρεναλίνη, η απογοήτευση για την στάση των άλλων για την αρρώστια μου, που δεν τους αφορά και δεν την "φορτώθηκαν ως ευθύνη" ποτέ, δεν είναι κατάλληλες συνθήκες για έναν διαβητικό που πρέπει να είναι το "καλό παιδί", που "ξέρει τα πάντα " και παίζει στα δάχτυλα τη ρύθμιση". Δηλαδή, για μένα, που έχω παραδώσει τα όπλα...
Αυτή η κατάσταση λέγεται ψυχολογική εξουθένωση και είναι πολύ συχνή σε άτομα με χρόνια νοσήματα. Είναι σημαντικό κομμάτι της ζωής μας και ένα από τα εμπόδια που κανείς δεν μπορεί να υπερβεί μόνος του, χωρίς βοήθεια. Πολλές  συμπεριφορές είναι χαρακτηριστικές, αν πολλές φορές τις γνωρίζουμε και απλά επιλέγουμε να τις αγνοούμε, ως διαβητικοί: η υπερκατανάλωση φαγητού, η πνευματική αίσθηση τελματωσης, η συναισθηματική αίσθηση παραίτησης, υπερβολικός ύπνος,  αναστολή της ρουτίνας αυτοπεριποίησης, έλλειψη ενδιαφέροντος, κατανάλωση αλκοόλ με σκοπό να "ξεχάσεις", πληρης απάθεια. Απλά τα παρατάς, και αφήνεις τον εαυτό σου να κυλίσει στο τίποτα και το πουθενά...
Ξέρω τι είναι όλα εκείνα τα μικρά πράγματα, που σε κάνουν να θέλεις να συνδεθείς με την ζωή ξανά και να συνεχίσεις αυτό τον δρόμο...μόνο που, μερικές φορές, δεν μπορώ να τα δω ξεκάθαρα μπροστά μου.

Δευτέρα, 2 Απριλίου 2012

Diabetes On Web (Greece) (social groups)- Διαβήτης στο Διαδίκτυο στην Ελλάδα (σύλλογοι)

Η ανάγκη για ενημέρωση, σχετικά με όσα συμβαίνουν τόσο στον κυβερνοχώρο, το διαδίκτυο και την blogόσφαιρα είναι μεγάλη και θα πρέπει να καλύπτει τις απαιτήσεις κάθε ενημερωμένου διαβητικού. Η επιθυμία για δικτύωση και διεύρυνση των πλαισίων και οριζόντων των διαβητικών στην Ελλάδα είναι επίσης σημαντική! Αυτοί είναι μερικοί σημαντικοί σύνδεσμοι ενημέρωσης:
Από γιατρούς:
  • http://www.emedip.gr/ (Εταιρία Μελέτης Παθήσεων Διαβητικού Ποδιού)
  • http://www.ede.gr/ (Ελληνική Διαβητολογική Εταιρία)
  • http://www.hndc.gr/info/ekedi.htm (Εθνικό Κέντρο Έρευνας, Πρόληψης και Θεραπείας του Σακχαρώδη Διαβήτη και των Επιπλοκών του)
  • http://www.endo.gr/  (Ελληνική Ενδοκρινολογική Εταιρία) 
Σύλλογοι ατόμων με Διαβήτη σε όλη την Ελλάδα:

Γκρουπ που ανήκουν στο χώρο των social media:

Για μια λίστα όλων των Διαβητολογικών Ιατρείων των κρατικών Νοσοκομείων της Ελλάδας:
http://www.hndc.gr/info/Main.htm  (επιλέξτε περιοχή από τον χάρτη)

Τεύχη του περιοδικού "Γλυκιά Ζωή" του Π.Ο.Σ..Σ.Α.Σ.ΔΙΑ.: 
http://www.glikos-planitis.gr/issues.asp?c=8
Τεύχη του περιοδικού της ΕΛΟΔΙ (Ελληνική Ομοσπονδία για το Διαβήτη)
http://www.elodi.org/?page_id=516