Τρίτη, 27 Μαρτίου 2012

Το δώρο της υγείας...από τη φύση, στον άνθρωπο! The gift of health...from nature to human!

Πριν από μερικές ημέρες, παρακολουθούσα στην τηλεόραση ένα ντοκυμαντέρ, σχετικά με το δέντρο "ίταμος" (pacific yew) και την διαχρονική ιστορία του. Είναι ένα πανάρχαιο φυτό που μπόρεσε να επιβιώσει στην πάγκόσμια χλωρίδα χιλιάδες χρόνια. Χαρακτηριστικό είναι ότι ο μέσος όρος ζωής αυτού του δέντρου είναι 1200 χρόνια. Μετά από τα πρώτα 300 χρόνια της ζωής του, το φυτό καταρρέει από μέσα, δημιουργεί τεράστια κενά, σαν σπηλιές και αναγεννάται από το κέντρο του, ως νέο φυτό. Την ίδια στιγμή που το εσωτερικό του πεθαίνει και αποσυντίθεται, ο κορμός και ο φλοιός του είναι από τα πιο σκληρά και δυνατά ξύλα που υπάρχουν στη γη. Χρησιμοποιήθηκε στην λατρεία της φύσης, λατρεύτηκε ως πνεύμα του δάσους και δαιμονοποιήθηκε ως τοξικό φυτό, που προκαλεί το θάνατο. Οι αγρότες σε όλο τον κόσμο, το ξερίζωσαν από τους κήπους και τις αυλές τους και το φύτεψαν σε νεκροταφεία, όπου υπάρχει ακόμα και σήμερα.

Ο θρύλος ήταν πως όποιος κοιμηθεί στις ρίζες του, πεθαίνει. Πράγματι, τόσο τα φύλλα όσο και ο φλοιός του είναι τοξικά...όμως για τα κύτταρα του καρκίνου. Στην σύγχρονη εποχή, το δέντρο χρησιμοποιήθηκε από την φαρμακοποιία ως ισχυρό κυτταροτοξικό φάρμακο, που βοηθά στην θεραπεία του καρκίνου του μαστού (taxol), ενώ η έρευνα για άλλους τύπους καρκίνου συνεχίζεται.
Οι ισχυρές ιδιότητες του φυτού οφείλονται στον αγώνα επιβίωσης ενάντια σε αρρώστιες, άλλα φυτά και έντομα, που έδωσε για εκατοντάδες χιλιετίες. Αυτή η αργή διαδικασία φυσικής επιλογής, το μεταμόρφωσε σε έναν πανάρχαιο, αιωνόβιο κυρίαρχο, που τελικά, φτάνει στις μέρες μας να χαρίζει υγεία και ζωή.
 
Αυτή είναι μια ιστορία, παράλληλη με αυτή της ινσουλίνης. Η συνθετική μορφή της ουσίας της ζωής  αποτελούσε εκχύλισμα παγκρέατος ζώων, χοίρων και αγελάδων σε πρώτο στάδιο. Έπειτα, για λόγους καθαρότητας του εκχυλίσματος και αποφυγής αλλεργιών, χρησιμοποιήθηκε για την μαζική παραγωγή ινσουλινών το γενετικά ανασυνδυασμένο dna του Escherichia coli βακτηρίου. Τέλος, ήρθε η ώρα των απολύτως γενετικά ελεγχόμενων, ως προς τις θεραπευτικές τους  ιδιότητες, ανάλογων ινσουλίνης. Δεν μπορώ να φανταστώ ποια θα ήταν η ποιότητα ζωής όλων των διαβητικών, αν αυτές οι εξελίξεις δεν βασίζονται στην παρατήρηση, την επιστημονική έρευνα και την αφοσίωση επιστημόνων στο αντικείμενό τους. Αλλά για όσους γνωρίζουν τόσο την ιστορία του καρκίνου, του δέντρου, του διαβήτη και της ινσουλίνης, το πιο σημαντικό σημείο βρίσκεται στην ελπίδα για ζωή, την αναζήτηση του δώρου της υγείας και την βαθιά πίστη των ανθρώπων που ασχολούνται με τη θεραπεία, στην μακρόχρονη επιβίωση ως χαρακτηριστικό της φύσης...τόσο απλά και χωρίς εξηγήσεις, αλλά με πολλή εργασία και αφοσίωση.


A few days ago, I watched a TV documentary about the pacific yew tree and its timeless story. It is an ancient plant that  survives in the global flora for thousands of years. The average lifespan of this tree is 1200 yearsAfter the first 300 yearsof his life, the plant collapses from within, creating huge cave- like spaces. From its center, a new plant is reborn. At the same time that the interior decomposes and dies, the trunk and the bark becomes the most powerful and hard wood, on earth. Pacific yew tree was used in the worship of nature, was worshiped as the spirit of the forest and was demonized as a toxic plant that killsFarmers around the world, uprooted the tree from their gardens and courtyards and planted it in cemeterieswhere it can be found today.The legend was that whoever slept in the tree's roots, dies. Indeed, both the leaves and bark are toxic ... but for cancer cells. In modern times, the tree was used by the medicine and drug industry (pharmacopoeia) as a potent cytotoxic drug that helps in the treatment of breast cancer (taxol), while research on other types of cancer continues.This plant struggled for survival against diseases, insects and other plants, for hundreds of thousands of years, so it developed powerful properties. This slow process of natural selection, transformed it into an ancient, centuries-old sovereign tree, that, today, can give the gift of health and life.
 
This is a story parallel of that of insulin. The synthetic form of the "substance of life" was a pancreatic extract from animals, (pigs and cows at first stage). Then, for reasons of purity and avoiding allergy, extract used for mass production of insulin was made from genetically recombinant dna of the Escherichia coli bacterium. Finally, now, completely genetically controlled, for their healing properties, analogue insulins are used. I can not imagine what would be the quality of life for all diabetics, without those developments, which are based on observation, scientific research and the dedication of scientists in their field. But for those who know both the history of cancer, of the tree, diabetes and insulin, the most important point is the hope for life, the search for the gift of health, and the deep faith of the people involved in the research of every treatment to the long survival as a characteristic of nature ... so simple and without explanation, but with much work and dedication.

Δεν υπάρχουν σχόλια: