Σάββατο, 1 Σεπτεμβρίου 2007

Diabetes Abc's 2

Διαβήτης τύπου 1 (Νεανικός διαβήτης): Μεταβολική διαταραχή που εμφανίζεται συνήθως στην παιδική ή εφηβική ηλικία. Οφείλεται σε αντίδραση του οργανισμού που επιτίθεται στα β- κύτταρα του παγκρέατος και τα καταστρέφει (αυτοάνοση διαδικασία). Η αιτία γι' αυτή την αντίδραση παραμένει άγνωστη.
Η καταστροφή των κυττάρων που παράγουν ινσουλίνη προκαλεί συμπτώματα όπως ακατάσχετη δίψα, έντονη κόπωση, απότομη απώλεια βάρους, υψηλή γλυκόζη στο αίμα, κετοξέωση.
Αν δεν αντιμετωπιστεί έγκαιρα η υπεργλυκαιμία, το άτομο με διαβήτη παρουσιάζει δυσκολία στην αναπνοή, καταρρέει και μπορεί να πέσει σε κώμα. Η αντιμετώπιση συνίσταται στην χορήγηση της ινσουλίνης που ο οργανισμός έχει σταματήσει πια να παράγει.
Δεν συνδέεται με κληρονομική προδιάθεση καθώς οφείλεται σε αυτοάνοση διαδικασία. Τα τελευταία χρόνια ο ινσουλινοεξαρτώμενος διαβήτης εμφανίζεται και σε νεαρούς ενήλικους.

Διαβήτης τύπου 2 (Μη ινσουλινοεξαρτώμενος διαβήτης των ενηλίκων): Εμφανίζεται συνήθως σε παχύσαρκους μεσήλικους με ισχυρή γενετική προδιάθεση. Οφείλεται στην αδυναμία των β-παγκρεατικών κυττάρων να παράγουν αρκετή ινσουλίνη (σε αναλογία με το βάρος του ατόμου) ή την αδυναμία του οργανισμού να διαχειριστεί σωστά τα υπάρχοντα αποθέματα ινσουλίνης.
Τα συμπτώματα είναι ίδια με τον διαβήτη τύπου 1 αλλά η θεραπευτική αντιμετώπιση διαφέρει ουσιαστικά. Στα αρχικά στάδια δεν χορηγείται ινσουλίνη αλλά οδηγίες για δίαιτα, άσκηση και φάρμακα που προάγουν την απορρόφηση της υπάρχουσας ινσουλίνης ή που βοηθούν το πάγκρεας να εκκρίνει περισσότερη ινσουλίνη από μόνο του. Ινσουλίνη συνήθως χορηγείται όταν τα αποθέματα του οργανισμού είναι ελάχιστα και μη επαρκή για τη ρύθμιση του σακχάρου στο αίμα. Τα τελευταία χρόνια έχουν διαγνωσθεί και παιδιά με αυτόν τον τύπο διαβήτη.

Εξετάσεις: Μετά τη διάγνωση ο διαβητικός πρέπει να κάνει καθημερινές εξετάσεις με ηλεκτρονικό μετρητή (για να ρυθμίζει τη δόση της ινσουλίνης που θα πάρει και να παρακολουθεί τα επίπεδα της γλυκόζης στο αίμα του), καθώς και προγραμματισμένες εξετάσεις (τριμηνιαίες, εξαμηνιαίες, ετήσιες) για την καλύτερη παρακολούθηση της ρύθμισης του σακχάρου στο αίμα.

Εκπαίδευση: Μετά τη διάγνωση, το παιδί και οι γονείς του πρέπει να εκπαιδευτούν ώστε να χορηγούν την ινσουλίνη με ενέσεις ή αντλία, συνήθως πριν από κάθε γεύμα.
Πρέπει να μάθουν πως να προσαρμόζουν την καθημερινή δόση σύμφωνα με τις ανάγκες του οργανισμού.
Πρέπει να μάθουν πως να κάνουν καθημερινές εξετάσεις αίματος με ειδικό ηλεκτρονικό μετρητή που μετράει το ποσοστό του σακχάρου αίματος από μια σταγόνα αίματος από το δάχτυλο του διαβητικού.
Πρέπει να μάθουν πως να αντιμετωπίζουν κρίσεις, όπως μια υπογλυκαιμία, υπεργλυκαιμία και κετοξέωση, σε καθημερινή βάση, έγκαιρα, άμεσα και αποτελεσματικά, χωρίς άγχος, χωρίς θυμό και παράπονα.

Δεν υπάρχουν σχόλια: